از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — الصفحة ٥٦٣

آمدن هاشم بن عتبه به مدد امام عليه السّلام و شهادت آن جوانمرد ( 34 )

سپهسالار لشگر كوفه و شام است و او او را گذاشته‌اى و با حسين كه نه مملكت دارد و نه حشم و نه خزانه و نه خدم يار شده‌اى مكن و از دولت روى مگردان و با بخت خويش ستيزه فروبگذار

فرد

همّت بلند دار وز دولت متاب روى * ادبار را مجوى وز اقبال سر مپيچ

هاشم گفت : اى ناكس اين دو سه روزه اختيار فانى را دولت نام نهاده‌اى و جاه بىاعتبار دنى را اقبال لقب داده‌اى مگر ندانسته‌اى :

فرد

گفتم به كسى كه چيست دولت ؟ گفتا * روزى دو سه دو باشد و باقى همه لت « 1 »

نه دولت جهان را اعتبارى است و نه اقبال او را ثباتى و قرارى

شعر

اگر دهد به تو جام جهان‌نما دنيا * به نيم جو مستان صد هزار جام جمش

كشيده دار قدم از حريم حرمت او * كه بيشتر همه نامحرمند در حرمش

اى سمعان بيا و ديده انصاف بگشاى و به نعيم باقى بهشت رغبت نموده از سر اين جيفه از سگان واپس‌مانده درگذر و كمر خدمت فرزند مصطفى صلوات الله و سلامه عليه برميان جان بسته دولت ابد پيوند رضاى الهى و سعادت سرمدى بدست آر .

( 1 ) - يعنى پاره چيزى بىارزش همچون پاره كاغذى