از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — الصفحة ٥٤٨

نماز خواندن امام عليه السّلام با اصحاب و شهادت سعيد بن عبد اللّه ( 21 )

همه برهنه‌پا و بگشوده موى * دريده گريبان بشب خورده روى

برهنه سر افتان خيزان همه * ز آبر نگه اشگ ريزان همه

فغان درگرفتند از سوز دل * فغانى كه زد شعله در آب گل

رسم در ميان عرب براين است كه چون كار مردان در كارزار بسيار سخت مىشود زنها مردها را تشجيع به حرب مىكنند و يله عربى و ناله غريبى از جگر برمىكشند ، دستها برسر مىگذارند اللّه اللّه مىگويند ، مردها از اين حالت به جوش و شور برمىآيند همچنين بودند آن غريبان بىكس و پوشيده‌رويان بىدادرس از سوز دل ضجّه و ناله عربى برآوردند كه يا معشر المسلمين و يا عصبة الموحدين اللّه اللّه فى ذرّية نبيّكم حاموا عن دين الله و عن امامكم ابن بنت نبيّكم .

ايا معشر مسلمين الغياث * بزرگان توحيد دين الغياث

به ما پرده‌گيهاى آل نبىّ * خدا را براى جلال نبىّ

يكى رحمت آريد و غيرت كنيد * بىپاس دين پاس حرمت كنيد

در اين وادى از طيش قوم لئيم * دل اللّه اللّه خون شد ز بيم

اى مسلمانان و اى دينداران اولاد پيغمبر و ذرارى فاطمه اطهر را در ميان دشمن مگذاريد ، از امام خود كه پسر دختر پيغمبر شما است حمايت كنيد ، شما در بهشت همسايه مائيد ، در جوار جدّ ما رسول خدائيد ، اهل كرامت و اهل مودّت شمائيد فدافعوا ، بارك اللّه فيهم عنّا ، از ما يك مشت زن غريب و بىكس نامحرمان را دور كنيد و ما را در دست دشمن مسپاريد .

امام ابرار ضجّه و ناله دختران و خواهران را شنيد مثل باران مىگريست ، اصحاب نيز مانند ابر بهار به گريه درآمدند .

شه تشنه را برحرم دل بسوخت * همه هرچه از عمر حاصل بسوخت

فغان كردگى حافظان كلام * مطيعان تنزيل خير الانام

يا امّة التنزيل و حفظة القرآن حاموا عن هؤلاء الحريم و لا تفشلوا عنهم