از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — الصفحة ٤٢٨

ملحق شدن سى و دو نفر از لشگر عمر بن سعد ملعون به لشگر حضرت امام حسين عليه السّلام در شب عاشوراء

اين مبادا كه تو فردا ز هياهوى خسان * دست برسينه زنى بركشى از قلب فغان

غرق خون گر نگرى اكبر مه‌سيما را * بايد از گريه تو خاموش كنى ليلى را

غرض اى غمزده فردا چو در اين دشت بلا * سر من با سر هفتاد و دو تن گشت جدا

جمع در دور خود اطفال پريشانم كن * گريه برحال خود اى خواهر نالانم كن

كه پس از من به بسى درد گرفتار شوى * سربرهنه به سوى كوچه و بازار شوى

هلال گويد : ناگاه ديدم صداى گريه عليا مكرّمه زينب بلند شد و به صورت حزين عرض كرد :

يا اخاه ءاشاهد مصرعك و ابتلى برعاية هذه المذاعير من النّساء و القوم كما تعلم .

حسين جان من چگونه مىتوانم ببينم بدن نازپرور تو روى خاك افتاده و چطور نگهدارى اين مشت زنان بىكس بنمايم با آنكه مىدانى اين قوم كينه قديمه از ما در دل دارند .

برادر چه‌قدر برمن گرانست كه ببينم بدن نازپرور تو روى خاك افتاده و چطور نگهدارى اين مشت زنان بىكس بنمايم با آنكه مىدانى اين قوم كينه قديمه از ما در دل دارند .

برادر چه‌قدر برمن گرانست كه ببينم جوانان پاك و پاكيزه و ماه‌هاى تابان بنى هاشم روى خاك افتاده‌اند كاش مادر مرا نمىزاد .

حضرت خواهر را تسليت مىداد و امر به صبر مىنمود .