از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — الصفحة ٤٠٠

شب عاشوراء و وقايع در آن

اى مولا و اى سرور ما به ذات پاك ايزد متعال ما اين كار را نخواهيم نمود كه شما را به دست دشمن سپرده و خود جان بدر ببريم ، خدا آن روز را نياورد كه ما در دنيا زنده باشيم و شما نباشيد ، قدم‌هاى ما بريده باد اگر از در آستانه تو قدم برداريم و چشمانمان كور باد اگر به غير از جمال تو بنگريم .

و پس از قمر بنى هاشم سلام اللّه عليه ساير برادرها و برادرزاده‌ها و خواهرزاده‌ها زمين ادب بوسيده و عرضه داشتند :

ما به جان و دل مطيع و فرمانبردار آنچه ابو الفضل العباس به عرض اقدس همايونى رساند مىباشيم .

امام عليه السّلام تمام سخنان ايشان را شنيده و در حقّشان دعاء فرمودند ، سپس روى مبارك به اولاد عقيل كرده و فرمودند :

يا بنى عقيل حسبكم من القتل بمسلم فاذهبوا انتم فقد اذنت لكم .

اى فرزندان عقيل كشته شدن مسلم شما را بس بوده و داغ او شما را كافى است به شما اذن دادم كه به آن اكتفاء كرده و راه وطن را پيش گيريد و برويد

اظهار وفادارى عبد اللّه بن مسلم بن عقيل به امام عليه السّلام

عبد اللّه كه پسر بزرگتر جناب مسلم بن عقيل سلام اللّه عليه بود پيش آمد و عرضه داشت :

سبحان اللّه فما يقول الناس ، يقولون انا تركنا شيخنا و سيّدنا و بنى عمومتنا خير الاعمام و لم نرم معهم به سهم و لم نطعن معهم برمح و لم نضرب معهم بسيف و لا ندرى ما صنعوا ، لا و اللّه ما نفعل و لكن نفديك بانفسنا و اموالنا و اهلينا و نقاتل معك حتّى نرد موردك فقبّح اللّه العيش بعدك .

اى نور ديده رسالت معاذ الله كه اين عمل از ما سر بزند كه تو را تنها بگذاريم و برويم ، مردم به ما چه خواهند گفت ، بگويند :

ما تخم بد كاشتيم * بزرگ خود از دست بگذاشتيم