از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — الصفحة ٣٩٣

در توصيف شب عاشوراء

آيا بگريم برآن خورشيدهائى كه از سر نيزه‌ها طلوع كرده بود و به جانب شام از براى آن ولد الزنا هديه مىبردند

ءابكى عليلا قيّدوه بنو الزّنا * و قد كان من اهل النّبوّة باقيا

آيا بگريم برعليل و بيمارى كه اولاد زنا او را به قيد و زنجير درآورده بودند در حالىكه آن حضرت يادگار و باقىمانده از اهل بيت نبوّت بود

ءابكى اسارى اهل بيت محمّد * اسرن عرات ليتنى كنت واقيا

آيا بگريم براهل بيت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله كه ايشان را بدون اساس و لباس اسير كرده بودند ، اى كاش كه من بجاى ايشان اسير شده بودم .

رزيتم زرائا آل طه رزيّة * يجدّد همّا كلّ من كان سامعا

گرفتار و مبتلا شديد اى آل طه به بليّه‌اى چند كه بناچار تازه مىگرداند همّ و غمّ هركسى را كه آنها را بشنود .

فو اللّه رزء لا نطيق سماعه * فديكم بنفسى كيف انتم شافيا

به خداوند عالم سوگند به بليه‌اى چند گرفتار شديد كه ما را تاب شنيد آنها نيست ، اى جان من به فداى شما شود نمىدانم كه چگونه شما آرام گرفتيد و به صبر گذرانيديد .

فيا نفس ما تلك المصائب فاندبى * و كونى من الباكين فيهم تأسفا

پس اى نفس من اين چه مصائبى است كه مىشنوى ، بعد از شنيدن آنها نوحه كن و خود را از گريه‌كنندگان و تأسف‌خورندگان براين بزرگواران گردان .

مرحوم اقدسى در توصيف اين شب غم‌انگيز فرموده :

شب ماتم خسروكم سپاه * چو شه تا سحر سوخت قنديل ماه

همى چشم افلاك انجم گريست * هم عيسى به چرخ چهارم گريست

ملائك بجان شمعى افروختند * گريستند از آن شمع هم سوختند

كدام است صاحبدل و هوشيار * كه سوزد به آن شمع پروانه‌وار