از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — الصفحة ٣٦٥

مقاله صاحب كتاب عمدة الطّالب

يكى مشگ پر كرد بردوش ماند * يكى خون ز حلقوم چون مشگ راند

شب تيره و تشنه و رود آب * به خوردن گرفتند ياران شتاب

گروهى به نوش و گروهى به جنگ * گروه ديگر مشگها كرده تنگ

چنان گرم كردند بازار را * كه از كف ندادند هنجار را

برون آمدند از ميان سپاه * سرى جنگ‌جو و دلى رزم‌خواه

از آن پاسداران آب فرات * به پاى پياده بسى گشت مات

همان كشته آمد به تيغ سوار * از آن نابكاران بسى كينه‌وار

و لم يقتل من اصحاب الحسين عليه السّلام احد و از اصحاب حضرت امام حسين عليه السّلام هيچكدام كشته نشدند

ثمّ رجع القوم الى معسكرهم سپس اصحاب به اردوگاه بازگشتند .

فشرب الحسين و من كان معه پس امام حسين عليه السّلام و تمام كسانى كه با آنحضرت بودند از اصحاب و بانوان و اطفال جملگى از آن آب نوشيدند .

و لذلك سمّى العبّاس السّقاء و بخاطر همين رشادت و آوردن آب به خيام بود كه به حضرت ابو الفضل عليه السّلام لقب سقاء داده شد .

صاحب كتاب عمدة الطّالب مىنويسد : وجه تسميه ابو الفضل عباس سلام اللّه