از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — الصفحة ٢٤٢

رسيدن موكب همايون به وادى ثعلبيه و خواب ديدن آن حضرت

عرضه داشت : اى پدر گرام چرا كلمه استرجاع فرمودى ؟ ! هرگز خدا بدى را متوجه شما نفرمايد .

امام عليه السّلام فرمودند : فرزندم ، هم‌اكنون چرتى مرا عارض شد در عالم رؤيا ديدم سوارى مىگويد :

اين گروه سير و حركت مىكنند در حالى كه مرگ و اجل آنها را شتابان مىبرد و چه خوش گفته شاعر :

افدى الذين غدت تسرى ركائبهم * و الموت خلفهم يسرى على الاثر

ما ابرقت فى الوغى يوما سيوفهم * الّا وفاض سحاب الهام بالمطر

ثاروا و لو لا قضاء اللّه يمسكهم * لم يتركوا لبنى سفيان من اثر

ديگرى گفته :

رهط حجازيّون بين رحالهم * تسرى المنايا انجدوا او اتّهموا

دمستانى مىگويد :

بينما السبط باهلية مجدا بالمسير * و اذا الهاتف ينعاهم و يدعو و يشير

انّ قدّام مطاياهم مناياهم تسير * ساعة اذوقف المهر الذى تحت الحسين

حضرت على اكبر عرضه داشت : اى پدر مگر ما برحق نيستيم ؟

امام عليه السّلام فرمودند : چرا فرزندم قسم به آن كسى كه بازگشت همه بسوى او است ما برحقّيم .

على اكبر عرض نمود : پس با اين وصف از مرگ هراسى نداريم .

حضرت فرمودند : پسرم خدا به تو جزاى خير دهد .

ابو مخنف مىگويد : پس از آنكه امام عليه السّلام در ثعلبيه فرود آمدند مردى نصرانى با مادرش محضر حضرت مشرّف شده و هردو سلام آوردند .

صاحب معالى السبطين مىنويسد : گويا اين مرد همان وهب بن عبد اللّه بن حباب كلبى باشد .