از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — الصفحة ١٩٩

واقعه دو طفلان حضرت مسلم بن عقيل سلام اللّه عليه به نقل مرحوم ملّا حسين كاشفى در كتاب روضة الشّهداء

از مدّتى كه به خود آمدند جامه‌ها پاره كرده و عمامه‌ها از سر برداشته و گيسوان مشگين پريشان ساخته آغاز فرياد كردند كه اى قاضى اين چه خبر دلسوز و اين چه سخن غم‌اندوز است .

چه حالت است همانا بخواب مىبينم * كه قصر دولت و دين را خراب مىبينم

به درد دل ز لب شرع ناله مىشنوم * ز سوز جان جگر دين كباب مىبينم

ناله واابتاه ، واغربتاه برآوردند ، قاضى فرمود :

حال محل اين فرياد و فغان نيست كه كسان عبيد اللّه زياد شما را مىطلبند و منادى مىكنند كه ايشان در هرمنزلى كه باشند اگر ما را خبر ندهند آن منزل را غارت كنيم و صاحب منزل را به قتل رسانيم و من در اين شهر به محبّت اهل بيت تهمت زده‌ام و دشمنان در تفحّص و تجسّس حال منند و من به جان شما و جان خود مىترسم اكنون فكر كرده‌ام كه شما را به كسى سپارم تا به مدينه رساند ايشان از ترس ابن زياد حال پدر را فراموش كرده خاموش شدند و قاضى هريكى را پنجاه دينار زر برميان بست و پسر خود اسد نام را گفت كه امروز شنودم كه بيرون دروازهء عراقين كاروانى بوده و عزيمت مدينه داشته‌اند ، ايشان را ببر و بيكى از مردم كاروان كه سيماى صلاح در جبين او ظاهر باشد بسپار تا به مدينه برد .

اسد در شب تار ايشان را پيش گرفت و از دروازه عراقين بيرون برد ، قضا را كاروانيان همان زمان كوچ كرده بودند و سياهى ايشان مىنمود ، اسد گفت :

اى جوانان اينك قافله مىنمايد زود برويد تا بديشان برسيد .

ايشان از پى كاروان روان شدند و اسد بازگرديد .

امّا چون قدرى راه برفتند سياهى كاروان از نظر ايشان غائب شد و سراسيمه گشته راه را گم كردند ناگاه عسسى چند گرد شهر مىگشتند بديشان بازخوردند چون دانستند كه فرزندان مسلم بن عقيل‌اند فى الحال ايشان را گرفته بربستند و امير عسسان دشمن خاندان بود ايشان را هم در پيش پسر زياد آورد و ابن زياد