از مدينه تا مدينه (مقتل) (فارسى) — الصفحة ١٤٨

خروج حضرت مسلم بن عقيل عليه السّلام در كوفه و محاصره دار الاماره

گريه راه گلوى مسلم را گرفت باز جواب نداد .

به گفته شيخ ابن الفارسى در روضة الواعظين آن زن در مرتبه سوّم گفت :

يا عبد اللّه عافاك اللّه ، قم و اذهب الى اهلك ( اى بنده خدا آب آشاميدى عافيت باشد اكنون برخيز و به سوى اهل و عيال خود برو ) .

شعر

نشستن تو در اينجا صلاح نيست روان شو * ولايتى است پرآشوب رو به خانه نهان شو

چه مرغ سوخته پر ميل آشيانه ندارى * ز جاى خيز روان شو مگر تو خانه ندارى

لا يصلح الجلوس لدارى و لا احلّه لك ( خوب نيست نه از براى تو و نه از براى من كه اينجا بنشينى و راضى هم نيستم برخيز و برو ) .

جناب مسلم با قلب شكسته از جا برخاست نالان و گريان گفت :

شعر

خداى من ، كجا روم چكنم حال دل كرا گويم * رو به در خانه كه بياورم من كه در اين شهر منزل و مأوائى ندارم

بعد رو كرد به آن زن و فرمود :

يا امة اللّه مالى فى هذا المصر منزل و لا عشيرة ( اى زن من در اين شهر نه خانه‌اى و نه بستگانى دارم ) اگر مرا يك امشب به منزلت راه دهى اميد چنان است خداوند تو را در روضه رضوان جاى دهد .

طوعه عرض كرد : آقا چه نام دارى و از كدام خاندان هستى ؟

جناب مسلم آهى كشيد و فرمود :