التفسير الأثرى الجامع (تفسير اثرى جامع) (فارسى) — الصفحة ٤٢١

استعاذه

استعاذه

استعاذه

خداوند مىفرمايد : « فَإِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ فَاسْتَعِذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجِيمِ » « 1 » ؛ « چون قرآن مىخوانى از شيطان رانده شده به خدا پناه ببر . »

اين آيه در پىِ وسوسه‌هاى شيطان است كه آن‌را بر دل‌هاى مؤمنان القا مىكرد ؛ آنان كه تازه به اسلام گرويده بودند . دسيسه‌هاى مشركان نيز پيوسته ، در پى متزلزل كردن عقايد اسلامى بود . اين‌است رفتار انسان‌هاى پليد كافر و ملحد در هر زمان .

از اين رو تا آن گاه كه دسيسه‌هاى پليد در كار است ، پناه بردن به خدا از شرور شياطين جنّ و انس ، از واجبات اسلامى مىباشد و سزاوارترين كاربرد استعاذه ، هنگام تلاوت كتاب خداوند شكست‌ناپذير و ستوده صفات است ، بدين جهت در ادامهء آيهء ياد شده ، آمده است : « إِنَّهُ لَيْسَ لَهُ سُلْطانٌ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَلى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ . إِنَّما سُلْطانُهُ عَلَى الَّذِينَ يَتَوَلَّوْنَهُ وَ الَّذِينَ هُمْ بِهِ مُشْرِكُونَ » « 2 » ؛ « چرا كه او را بر كسانى كه ايمان آورده‌اند و بر پروردگارشان توكل مىكنند ، تسلطى نيست . تسلط او فقط بر كسانى است كه وى را به سرپرستى بر مىگيرند و بر كسانى است كه به او ( خدا ) شرك مىورزند . »

[ 1 / 143 ] امام صادق عليه السلام فرمود : « درهاى گناه را با استعاذه ( پناه بردن به خدا )

( 1 ) . نحل ( 16 ) 98 . ( 2 ) . نحل ( 16 ) 99 و 100 .