اديان الهى و فرق اسلامى (فارسى) — الصفحة ٦٧
واژهء مسيحيّت
فصل سوم : مسيحيّت
فصل سوم : مسيحيّت
پيشينهء مسيحيّت
پيشينهء مسيحيّت
سرگذشت مسيحيّت ، تاريخ ديانتى است كه از عقيدهء به تجّسم الهى در جسد شارع وباني آن ، ناشى شده است .
آيين مسيحيّت ، كه دين عيسى وكيش نصارا نيز خوانده مىشود به نظر برخى از پژوهشگران ، شاهكار يهوديّت وأوج قلّهء كمال آن به حساب مىآيد ؛ ونشر ورواج آن را پيروزى نهايى پيامبران بني إسرائيل ومبلّغان راستين « تورات » وحاصل كوشش‌هاى مخلصانهء آنان تلقّى مىكنند . گرچه اين طرز تلقّى ، اصالت تعليم ونقش شخصيّت بنيانگذار اين آيين را به قدر كافى مورد توجّه قرار نداده وكم‌رنگ جلوه ميدهد ، ولى حدّاقل ارتباط أصل تعليم وباني آن را با محيط عصر پيدايش آن ، مسلّم مىگرداند .
از اين رو ، ترديد افراطآميز برخى ديگر از أهل تحقيق را در پذيرش وجود تاريخي بنيانگذار آيين مسيحيّت ، عيسى مسيح ( ع ) ناموجّه مىگرداند ، وروشن مىسازد كه محيط وعصر پيدايش آيين مزبور در فلسطين ، مقارن با عصر استيلاى روميان ، به نحو آشكارى ظهور اين تعليم ووجود باني آن را مسلّم مىكند . « 1 »
با بيان اين مقدّمهء كوتاه ، به شرح وتبيين پيشينهء آيين مسيحيّت مىپردازيم .
واژهء مسيحيّت
واژهء مسيحيّت
مسيحيّت ، از واژهء مسيح ، روشن‌ترين لقب حضرت عيسى ( ع ) گرفته ، وبراى آن معاني متعدّدى ذكر شده است ؛ ولى دو معناى زير از همه ، مشهورتر ومستعمل‌تر است :
( 1 ) - تاريخ جامع أديان ، ص 382 ؛ در قلمرو وجدان ، ص 191 .