اديان الهى و فرق اسلامى (فارسى) — الصفحة ٢٧

وحدت أديان

قرآن ، أصل دين كه منطبق با فطرت انسان ( وفطرى انسان ) است ، « 1 »

از آدم ( ع ) تا خاتم ( ص ) يكى بيش نيست ، وآن هم اسلام نام دارد . چنان كه فرمود :

« انَّ الدّينَ عِنْدَ اللَّهِ الاسْلامُ . . . وَمَنْ يَبْتَغِ غَيْرَ الاسْلامِ ديناً فَلَنْ يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِى اْلاخِرَة مِنَ الْخاسِرينَ . » « 2 »

دين ، نزد خدا ، تنها اسلام ( وتسليم بودن در برابر حق ) است . . . وهر كس جز اسلام ، آيين ديگرى براي خود برگزيند ، از أو پذيرفته نيست ، ودر سراى باقي از زيانكاران خواهد بود .

بر اين أساس است كه قرآن كريم إبراهيم خليل ( ع ) را مسلمان معرفى كرده ، وفرمود :

« ما كانَ ابْراهيمُ يَهُودِيّاً وَلانَصْرانِياً وَلكِنْ كانَ حَنيفاً مُسْلِماً وَما كانَ مِنَ الْمُشْرِكينَ . »

إبراهيم ، نه يهودي بود ونه نصراني ، بلكه موحّدى خالص ومسلمان بود ، وهرگز از مشركان نبود .

در آيهء 13 سوره « شورى » ، دربارهء ثبات ووحدت دين خدا كه از آدم ( ع ) تا خاتم ( ع ) استمرار دارد ، چنين آمده است .

« شَرَعَ لَكُمْ مِنَ الدِّينِ مَا وَصَّى بِهِ نُوحاً وَالَّذِي أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ وَمَا وَصَّى بِهِ إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَى وَعِيسَى أَنْ أَقِيمُوا الدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُوا فِيهِ . . . »

آيينى را براي شما تشريع كرد كه به نوح ، توصيه كرده بود ؛ وآنچه را بر تو وحى فرستاديم وبه إبراهيم وموسى وعيسى سفارش كرديم اين بود كه : دين خدا را ، بر پا داريد ودر آن ، تفرقه ، ايجاد نكنيد !

نتيجهء ثبات ووحدت دين الهى ، اين است كه أديان الهى در أصل ديانت كه همان


( 1 ) - ر . ك . روم ، آيهء 30 .

( 2 ) - آل عمران ، آيات 19 و 85 .