اديان الهى و فرق اسلامى (فارسى) — الصفحة ٢٣
معناى دين
فصل اوّل : كلّيات
فصل اوّل : كلّيات
معناى دين
معناى دين
واژهء دين گرچه عربى است ولى در فرهنگ لغات ملل مختلف به معاني : حكم وقضا ، رسم وعادت ، شريعت ومذهب ، همبستگى وغير آن ، آمده است ؛ « 1 »
ودر فرهنگ لغات عربى واستعمالهاى قرآني نيز به معاني زيادى از جمله : جزا ، حساب ، قانون ، شريعت ، طاعت وبندگى ، تسليم وانقياد ، ملّت ، اسلام ، روش ورويّه ، شرك وبتپرستى وتوحيد وخداپرستى آمده است . « 2 »
اما معناى اصطلاحى دين ، از ميان تعاريف ارائه شده ، به نظر مىرسد كه بهترين وجامعترين تعريف از سوى مفّسر كبير قرآن ، علّامه طباطبايى ارائه شده باشد . تعاريف أو از دين عبارتند از :
1 - دين ، عقايد ودستورهاى عملي واخلاقى است كه پيامبران ( ع ) از طرف خدا براي راهنمايى وهدايت بشر آوردهاند . دانستن اين عقايد وانجام اين دستورها سبب خوشبختى انسان ، در دو جهان است . « 3 »
2 - دين ، روش ويژهاى در زندگى دنيوي است كه سعادت وصلاح دنيوي انسان را هماهنگ وهمراه با كمال اخروى وحيات حقيقي جاودانى أو تأمين مىكند . از اين رو ، لازم
( 1 ) - ر . ك . تاريخ أديان ومذاهب جهان ، عبد الله مبلّغى ، ج 1 ، ص 33 ؛ دين پژوهى ، ج 1 ، ص 60 - 61 ؛ خلاصهاديان ، محمد جواد مشكور ، ص 5 - 10 .
( 2 ) - ر . ك . مجمع البحرين ، شيخ فخر الدّين طريحى ، ج 1 ( د - ص ) ، ص 76 - 77 ؛ مفردات راغب ، ص 175 ؛ قاموس قرآن ، على أكبر قرشي ، ج 2 ، ص 380 - 381 .
( 3 ) - آموزش دين ، علّامه طباطبايى ، ص 9 .