افق وحى (نقد نظريه دكتر عبد الكريم سروش درباره وحى) (فارسى) — الصفحة ٦٧٨
شيوه صاحب مقاله پيوند زدن نقاط ضعف با اهداف باطل خويش است
زمينه را براى تغيير و تبديل احكام ضروريّه و بديهيّه شرع مهيّا مىسازد و از آنجا كه در ارتباط با كلام معصومين عليهم‌السّلام با حجيّت و اتقان و عصمت فعل و قول و تقرير آنان مواجه مىگردد و مىبيند كه با وجود احاديث و روايات وارده از اهل بيت در تبيين احكام و مسائل شرعيّه و عدم قدرت بر مقابله و ردّ آنها ، نمىتواند به اين تحويل و تبديل دست يازد ، به يك‌باره قول معصوم را از حجيّت ساقط و آنان را همچو ساير افراد جائزالخطاء مىشمرد .
ولى اين مسكين از اين نكته غفلت ورزيده است كه اسقاط كلام معصوم از حجيّت مساوى با حكم به جهل و يا فسق آنان ( نعوذبالله ) است ، زيرا امام عليه‌السّلام از آنجا كه خود كلام خويش را حجّت و معصوم مىشمرد اگر نسبت به اين مسأله جاهل باشد كه شقّ اوّل متحقّق و اگر عالماً و عامداً باشد كه شقّ دوّم ثابت خواهد شد .
شيوه صاحب مقاله پيوند زدن نقاط ضعف با اهداف باطل خويش است
شيوه صاحب مقاله پيوند زدن نقاط ضعف با اهداف باطل خويش است
نكته قابل توجه در طرز طرح مطالب ايشان ، پيوند زدن هر نقطهء ضعيف و مطرود با هدف و مقصد از پيش تعيين شده است . در سخنان ايشان اين مسأله به طور آشكار ثابت است كه صاحب مقاله به دنبال رفع ابهام و حلّ مشكل و استفهام از مجهول نمىباشد ، بلكه با پىگيرى مقصد باطل خود جهت تثبيت و اثبات آن از مدارك پوچ و منابع واهى و مراجع غير معتبر بهره مىگيرد و مدارك معتبر و افراد موجّه و موثّق علمى طبيعتاً در اين داد و ستد جايگاهى نخواهد داشت . از باب نمونه : در كنار هم نهادن شخصيّتى مثل علّامه طباطبائى كه فخر عالم اسلام است با اشخاص بىبضاعت و مفلسى كه از نظر وجاهت علمى حتّى در سطح اوساط از محصّلين نيز نمىباشند ، گواهى بر اين مطلب است . و يا تمسّك به روايتى از عايشه در كيفيّت سجدهء رسول خدا و سرودن اشعار بر وزان آن از يك طرف ، و رها ساختن ده‌ها حديث و روايت از معصومين عليهم‌السّلام و اسقاط حجيّت كلام آنان از طرف ديگر گواه ديگرى