افق وحى (نقد نظريه دكتر عبد الكريم سروش درباره وحى) (فارسى) — الصفحة ٣٨٩
اشكالات وارد بر نظريه آقاى سروش مبتنى بر استصحاب حركت دينى
و اين است آن روشى كه مردم را به جاهليّت باز مىگرداند و به جاى نور خدا ، ظلمت شيطان را به خانه‌ها مىآورد .
بنابراين متابعت از سنّت به عنوان اطاعت كوركورانه از آراء گذشتگان بدون دليل و حجّت شرعى و عقلى قطعاً باطل و مورد ذمّ و نكوهش شرع انور است .
و امّا امروزه در مقابل اين مسلك ، مكتبى جديد ابداع شده و هر چه كه به عنوان نو ظهور پا به عرصهء علم و انديشه بگذارد گرچه چرند و خرافه باشد دربست پذيرفته و مقبول قرار مىگيرد ، تاريخ جديد ، تفسير جديد ، كلام جديد ، منطق جديد . درحاليكه بسيارى از آموزه‌هاى اين جديدها هيچ پايه و اساس علمى و منطقى ندارد و از اين قبيل است كلام جديد .
اوّلين آموزه‌اى كه در كلام جديد به چشم مىخورد اين است :
دينى كه در طىّ بيست و سه سال كم كم در مسير تكامل و رشد و بلوغ خود به مراتبى دست يافت طبعاً پس از رحلت رسول خدا به اين حركت و رشد تكاملى و پختگى تجربى ادامه مىدهد . و چه بسا اكنون ديگر آن گونه كه در صدر اسلام ملزم به انجام تكاليفى در خور شرائط آن روز بوديم ، نخواهيم بود و تكاليف با توجّه به تحوّلات و امتيازهاى دوران كنونى با ازمنهء قديمه بايد مورد تجديد نظر و ارزيابى مجدّد قرار بگيرد ؟
اشكالات وارد بر نظريه آقاى سروش مبتنى بر استصحاب حركت دينى
اشكالات وارد بر نظريه آقاى سروش مبتنى بر استصحاب حركت دينى
اوّلين اشكالى كه بر اين كلام چرند مترتب مىشود اين است : به كدام حجّت منطقى شما حكم مىكنيد كه شرع و ديانت هنگام رحلت رسول خدا هنوز ناقص بوده است و پس از رحلت آن حضرت به بالندگى و شكوفائى و فعليّت خود ادامه مىدهد ؟ و آيا استصحاب حركت دينى حتّى پس از رحلت صاحب شريعت باقى است ؟ مگر حجيّت استصحاب قائم به بقاء موضوع نيست ؟ بگذريم از نصّ آيات قرآن بر اكمال دين و اتمام نعمت و كلام رسول خدا كه