واژه شناسى اصطلاحات اصول فقه ( فارسى ) — الصفحة ٩٣

حجت « 1 »

سه نوع حال داريم .

1 - حال تلبس و اتصاف ذات به مبدأ اشتقاق . اين حال تلبس ممكن است در گذشته بوده و ممكن است الآن يا حتى در آينده باشد .

2 - حال اسناد و نسبت كه مشتق را به ذات اسناد مىدهيم اين هم ممكن است به لحاظ گذشته ، آينده يا حال باشد .

3 - حال نطق « سخن گفتن » كه همين حال سخن گفتن است .

حجت در لغت هرآن چيزى است كه صلاحيت دارد در مقام خصومت به توسط آن عليه ديگرى احتجاج شود .

اما معناى حجت در نزد اصوليين :

« الحجة كل شىء يثبت متعلقه و لا يبلغ درجة القطع » هر چيزى كه متعلق خودش را ثابت كند ولى به درجه قطع نرسد در اين تعريف دو كلمه وجود دارد :

1 - « يثبت متعلقه » 2 - « و لا يبلغ درجة القطع » با قيد اول كه مراد از آن اين است كه

( 1 ) . اصول الفقه - ج 3 ص 12 .