واژه شناسى اصطلاحات اصول فقه ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٢

« م »

« ل »

« ل »

لا خلاف 166

لا نعلم 166

لحن 166

لحن الخطاب 166

لزوم بيّن بالمعنى الاخص 166

لزوم بيّن بالمعنى الاعم 167

لزوم غير بيّن 167

لطف 167

لقب 168

« م »

« م »

ماهيت 169

ماهيت به شرط شىء 169

ماهيت به شرط لا 169

ماهيت لا به شرط قسمى 170

ماهيت لا به شرط مقسمى 171

ماهيت مطلقه 171

ماهيت مخلوطه 171

ماهيت من حيث هى هى 171

ماهيت مهمله 171

ماهيات بسيطه 171

ماهيات جعليه و اعتباريه 171

ماهيات حقيقيه 171

ماهيات مركبه 172

ما يصلح للقرينية 172

مبادى تصوريه 172

مبادى تصديقيه 172

مبادى مشتقات 173

مبين 173

مبين بغيره 173

مبين بنفسه 173

متعلق حكم 174

مثبت تام و كاشف ذاتى 174

مثبت ناقص و كاشف جعلى 174

مجاز در اسناد 175

مجاز در حذف 175

مجاز در كلمه 175

مجاز عقلى 175

مجمل 175

مجمل در افعال 175

مجمل در الفاظ 176

محمول بالضميمه 176

مخصص لبى 176

مخصص لفظى 176

مخصص متصل 177

مخصص منفصل 177

مرجحات جهتيه 177

مرجحات صدورى 177

مرجحات مضمونى يا دلالتى 178

مرجحات منصوصه 178

مركبات اعتباريه 179

مسببات 179

مستقلات عقليه 180