واژه شناسى اصطلاحات اصول فقه ( فارسى ) — الصفحة ١٦٨

لقب

گردد . روى اين اصل ارسال رسل براى هدايت مردم و نجات آنها از خطاها و لغزشها ، انزال كتب آسمانى ، اصل وجود امام ( عليه السّلام ) و تصرفات امام ( عليه السّلام ) لطف است .

لقب

لقب

مراد از لقب ، آن كلمه‌اى است كه مشعر به مدح يا به ذم باشد مثل : عالم ، متقى ، كه مشعر به مدح است و يا فاسق ، فاجر كه مشعر به ذم است .

اما در اصطلاح اصول ، مراد از لقب ، اعم از كنيه و اسم است به عبارت ديگر ، هر اسم مشتق يا جامدى است كه موضوع براى حكم مولى واقع شود . مانند عنوان عبد و امة كه مىگويد : « لا تضرب العبد و لا الامة » .