ولاية الإمام علي ( ع ) في الكتاب والسنة ( ولايت على ( ع ) در قرآن كريم و سنت پيامبر ( ص ) ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٧

پيشگفتار اوّل : قرآن و سنت پيامبر مكمل يكديگرند

و پيغمبرش امرى را مقرر داشتند ، در كارشان خود سر باشند ، و هر كس از فرمان خدا و رسولش سر به پيچد ، بى شك به گمراهى آشكارى افتاده است .

خداوند پيامبر خاتم را در گفتار و رفتارش حجت خود بر خلق قرار داده ، او را پ - يشواى ام - ت ت - عيين ، و م - قرر داش - ته اس - ت تا از او پ - يروى كنند ، همچ - نان ك - ه ميفرمايد :

وَ ما آتاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاكُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا « 1 »

« آنچه را رسول خدا براى شما آورده بگيريد ( و اجرا كنيد ) و از آنچه نهى كرده خوددارى نماييد »

قُلْ إِنْ كُنْتُمْ تُحِبُّونَ اللَّهَ فَاتَّبِعُونِي . . . « 2 »

« بگو ، اگر خدا را دوست داريد ، از من پيروى كنيد » .

و در جاى ديگر ميفرمايد :

لَقَدْ كانَ لَكُمْ فِي رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ « 3 »

« بى شك پيامبر خدا ( ص ) نمونه و الگوى نيكويى براى شما است » .

وَ ما يَنْطِقُ عَنِ الْهَوى * إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحى « 4 »

« و هرگز از روى هواى نفس سخن نميگويد آنچه ميگويد چيزى جز وحى كه بر او نازل شده نيست » .

( 1 ) . سور الحشر / 7 ( 2 ) . سور آل عمران ، آى 31 ( 3 ) . سور احزاب ، آى 21 ( 4 ) . سور نجم ، آى 3 - 4 .