معالم المدرستين ( بازشناسى دو مكتب ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٧٦
دلايل كسانى كه بناى عبادتگاه بر قبور انبيا را جايز مىدانند
را پشت سر نهادند و به فلسطين رسيدند و در آن جايگزين شدند ، سليمان نبى ( ع ) براى آنها عبادتگاه ويژه يا « هبكل سليمان » را بنا كرد تا « خيمه عبادت » و « تابوت عهد » را در آن جاى دهند . پس قبور انبياى ايشان كه آن را مسجد گزيدند ، در كجا بوده است ؟ به ويژه كه شهر « بيت المقدس » همواره در ديد مسلمانان و اعراب پيش از اسلام بوده است . اما آنچه از قبور انبياى ايشان همانند قبر ابراهيم خليل و موسىبن عمران ( ع ) بر جاى مانده است نيز ، نه ديده و نه شنيده شده و نه كسى نوشته است كه « يهود » آنها را « بت » گرفته باشد . و بر فرض كه قبرى بت گرفته شد ، بت گرفتن كجا و احترام و زيارت قبور كجا ؟ زيرا بت گرفتن و بت ساختن قبر معنايش آن است كه قبر را همانند « كعبه » در نمازها قبله گاه خود قرار دهند ، و اين را با آن چه نسبتى است ؟ !
* * * روشن است كه سؤال و ترديد ما در اين بررسى به هيچ روى متوجه احاديث رسول خدا ( ص ) نمىباشد - كه ما از چنين كارى به خدا پناه مىبريم - بلكه بحث و اشكال ما تنها بر راويانى است كه خدا از خطا و لغزش و نسيان مصونشان نداشته است .
اينها نمونه‌اى از دلايل كسانى بود كه « بازسازى و بناى بر قبور » را مخالف شرع مىدانند . دلايل موافقان به شرح زير است :
دلايل كسانى كه بناى عبادتگاه بر قبور انبيا را جايز مىدانند
دلايل كسانى كه بناى عبادتگاه بر قبور انبيا را جايز مىدانند
معتقدان به صحت عبادت در محل قبر انبياء چنين استدلال مىكنند كه : « طواف كنندگان پيرامون كعبه ، « حجر اسماعيل » را نيز طواف مىكنند و ديواره آن را مسح مىنمايند ، و قبر اسماعيل و مادرش هاجر - به اتفاق علماى اسلام - در حجر قرار دارد » .
در سيره ابن‌هشام ( ت / 218 ه - ) و تاريخ طبرى ( ت / 310 ه - ) و تاريخ