معالم المدرستين ( بازشناسى دو مكتب ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٤٢٤
بنىاميّه با نام على هم در ستيز بودند
بنىاميّه با نام على هم در ستيز بودند
بنىاميّه با نام على هم در ستيز بودند
ابن‌حجر در شرح حال « على بن رباح » گويد : « بنىاميّه هرگاه مى شنيدند كه نام نوزادى را على نهاده‌اند ، او را مىكشتند . اين خبر به گوش « رباح » رسيد و او گفت : « نام پسر من « عُلَىّ » است و از نام على و هركه پسرش را بدين نام مى خواند خشمگين مىشد ! » و نيز گويد :
« على بن رباح مىگفت : « هر كه مرا على بنامد او را نمىبخشم . زيرا نام من « عُلَىّ » است » . « 1 »
از شرح حال عمربن عبدالعزيز و هشام‌بن عبدالملك آشكار مىشود كه ، لعن امام على ( ع ) از سوى بنىاميّه با علم و آگاهى از مقام و منزلت آن‌حضرت بوده است . چنان كه ابن‌ابىالحديد روايت كند :
« هشام‌بن عبدالملك به حج رفت و در موسم حج به خطابه پرداخت كه مردى فراروى او برخاست و گفت : « يا اميرالمؤمنين ! امروز روزى است كه خلفا لعن ابىتراب را در آن مستحب مىدانستند ! » هشام گفت : « بس كن ! ما براى اين نيامده‌ايم ! » « 2 »
سبب خوددارى هشام از لعن امام على ( ع ) در موسم حج همان چيزى بود كه عبدالعزيز را به گاه لعن امام على ( ع ) در خطبه‌هاى نماز جمعه مدينه دچار لكنت زبان مىكرد . همان‌گونه كه آن را براى پسرش عمربن عبدالعزيز - چنان كه گذشت - بيان داشت و گفت :
« پسرم ! اينها كه پاى منبر ما مىنشينند : سپاهيان شام و درباريان و ديگران ، اگر آنچه را كه پدرت از فضائل اين مرد [ / على ( ع ) ] مىداند ، آنها هم بدانند ، هيچكدامشان از ما اطاعت نمىكنند ! »
( 1 ) - تهذيب‌التهذيب ، ج 7 ص 319 ، شرح حال على بن رباح لخمى متوفاى 114 يا 117 ه - . ( 2 ) - شرح نهج‌البلاغه ابن‌ابى الحديد ، ج 1 ص 356 .