معالم المدرستين ( بازشناسى دو مكتب ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٥٥
شهرت لقب « وصى » براى امام على ( ع ) در طول قرنها
و نيز گويد :
« و اللّه منّ عليهم بمحمد * و هداهم و كسا الجنوب و اطعما »
« ثمّ انبروا لوصيّه و وليّه * بالمنكرات فجّرعوه العلقما »
« و خداوند به وسيله محمّد ( ص ) بر آنها منت نهاد
و هدايتشان فرمود و خوراك و پوشاكشان بداد
و آنها پس از او ، راه را بر « وصىّ » و ولىاش بستند
و با زشتى و درشتى شرنگ تلخش نوشانيدند » . « 1 »
و امام مذهب شافعيه ، محمدبن ادريس شافعى ( ت : 204 ه - ) گويد :
« ان كان حبّ الوصىّ رفضا * فانّنى ارفض العباد »
« اگر دوستى « وصىّ » پيامبر رفض است
پس من را فضىترين بندگان خدا هستم » . « 2 »
و ابن دريد گويد :
« اهوى النّبى محمّدا و وصيّه * و ابنيه و ابنته البتول الطاهره »
« من دوستدار محمّد و « وصىّ » او
و دو پسرش [ / حسن و حسين ] و دخترش [ / فاطمه ] بتول طاهره هستم » . « 3 »
( 1 ) - اغانى چاپ دار احياء التراث بيروت ، ج 7 ص 178 . ( 2 ) - ديوان شافعى چاپ بيروت 1403 ه - ص 35 . ( 3 ) - لكنى و الالقاب ، ج 1 ص 274 . و ابن‌دريد ، ابوبكر محمدبن حسن ازدى بصرى ، شاعر نحوى لغوى متوفاى 321 ه - كه از جمله تأليفات او كتاب « الجمهرة » است .