معالم المدرستين ( بازشناسى دو مكتب ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٣٧
2 - در جنگ جمل : « 2 »
« او تنها « وصى » رسول‌اللّه در خانواده اوست
و نو خود بر آنچه هست و بايد ، گواه و شاهد بوده‌اى » .
و عمروبن احيحه - پس از خطبه ابن زبير و خطبه امام حسن ( ع ) در روز جمل - گفت :
حسن الخير يا شبيه ابيه * قمت فينا مقام خير خطيب
قمت بالخطبة التى صدع اللّ * ه بها عن ابيك اهل العيوب
و كشفت القناع فاتضح الأم * ر و اصلحت فاسدات القلوب
لست كابن الزبير لجلج فى الق * ول و طأطأ عنان فسل مريب
و أبَى اللّه ان يقوم يما قا * م به ابن‌الوصى و ابن‌النجيب
انّ شخصا بين النبى - لك الخ * ير - و بين الوصى غير مشوب
« اى حسن نيك‌سرشت ! اى همانند پدر !
تو در ميان ما جايگاه بهترين سخنور را گرفتى .
خطبه‌اى خواندى كه خداوند به وسيله آن
زبان ياوه‌گويان را از پدرت بازداشت .
پرده‌ها را كنار زدى تا حقيقت آشكار شد
و بدانديشىهاى درونى اصلاح گرديد .
تو همانند ابن‌زبير نيستى كه با ترديد سخن گفت
و عنان سبكسرى و فرومايگى و سركشى را رها كرد .
و خدا نخواست كه او در جايگاهى قرار بگيرد
كه فرزند « وصى » و زاده نجيب قرار گرفت .
براستى شخصيتى چون تو - اى خير محض - كه عصاره نبى
و « وصىّ » است ، خالص و ناب و غير مشوب خواهد بود » .
ابن‌ابىالحديد پس از ذكر ابيات مذكور گويد : « اين اشعار و ارجوزه‌ها همگى