هدايت وسياست در پرتو گفتگوهاى امير المؤمنين ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٧٣

( 34 )

عبداللّه بن عباس مىگويد : سوگند به خدا درباره هيچ سخنى همانند اين سخن اميرالمؤمنين عليه السلام متأسف نشدم « 1 » چرا كه حضرت همهء آنچه را كه اراده كرده بود نگفت و خطبه را به پايان نبرد « 2 » .

على عليه السلام در اين خطبه مسأله امامت وموقعيّت خود را نسبت به خلفاى پيشين مطرح كرده است .

( 1 ) - مصدّق بن شبيب نحوى مىگويد : وقتى اين خطبه را بر استادم « ابن‌خشاب » قرائت كردم و به اين گفته ابن عباس رسيدم ، گفت : اگر من در آنجا حاضر بودم به ابن عباس مىگفتم ، مگر پسر عمويت در اين خطبه چيزى را ناگفته گذاشته ؟ ! او چيزى براى پيشينيان و پسينيان باقى نگذاشته است . ( شرح نهج‌البلاغه ابن ميثم : 1 / 169 ) . . ( 2 ) - نهج البلاغه : 53 . .