نمونه هاى ايثار 3 - حضرت على اكبر ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٥

اجازهء ميدان گرفتن

اجتهادى داشت از اندازه بيش * كان يكى را نيز بردارد زپيش

ناگه اكبر بارخ افروخته * خرمن آز ادگان را سوخته

ماه رويش كرده از غيرت عرق * همچو شبنم صبحدم بر گل ورق

بر رخ افشان كرده زلف پرگره * لاله را پوشيده از سنبل زره

نرگسش سرمست در غارتگرى * سوده مشك تر بگلبرك طرى

آمد و افتاده از ره باشتاب * همچو طفل اشك بر دامان باب

كى پدر جان همرهان بستند بار * ماند بار افتاده اندر رهگذار

هر يك از احباب سر خوش در قصور * و زطرب پيچان سر زلفين حور

گام زن در سايهء طوبى همه * جام زن بايار كروبى همه

از سپهرم غايت دلتنگى است * كاسب اكبر را چه وقت لنگى است