نمونه هاى ايثار 2 - حضرت زينب ( س ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٢
زينب عليها السلام در ستيز با طغيان يزيد
كه جايگزين نيك به ما عطا فرمايد و انابت نيك به ما ارزانى دارد كه او مهربان است و بهترين دوستدار » .
يزيد در مقابل اين سخنرانى گيرا و آتشين اين بيت را خواند :
يا صيحة تحمد من صوائح * مااهون الموت على النوائح « 1 »
فرياد زينب عليها السلام نه فقط تخت قدرت بنىاميه را لرزاند ، كه دل يزيد طاغوت را نيز به لرزه درآورد و وادارش كرد كه پس از مدت زمانى بگويد :
« خدا زيادبن مرجانه را لعنت كند . او حسين را وادار به خروج كرد و كشتش و با كشتن او مرا در ديدهء مسلمين منفور كرد و بذر دشمنى مرا در دلهاى آنان كاشت . مرا با ابن‌مرجانهء ملعون چه‌كار ؟ « 2 »
يزيد و تخت او از اين فرياد به لرزه درآمدند ، زمين زير پاى بنىاميه لرزيد ، اما اين همه كافى نبود . در واقع فاجعهء كربلا اثرى عميقتر از اين داشت و هدف بزرگتر و حساستر از اينها بود . بايد كه اين فاجعه خراشى در ضمير افسردگان به وجود مىآورد و نورى فراراه جهادگران مىافكند و عشق به شهادت را در باطن مؤمنان پديد مىآورد .
در واقع ، زينب عليها السلام با اين بيانات مجلس سوگوارى را در شام
( 1 ) فريادى است شايسته كه از گلوى فريادگرى برون مىآيد ، حال آنكه تحمل بار سنگينى مرگ بر زنان نوحه‌گر آسان نيست . ( 2 ) السيدة زينب ، بنت الشاطى ، ص 158 به نقل از طبرى و ابن‌اثير .