نمونه هاى ايثار 2 - حضرت زينب ( س ) ( فارسى ) — الصفحة ٤٩

زينب كوفيان را درهم مىكوبد

مبادا كه تأخير در كيفر شما ، عمل رسوايتان را پيش چشمانتان حقير جلوه دهد ، چرا كه خدا در گرفتن انتقام شتاب نمىكند و ترسى از فوت انتقام ندارد » .

حاشا ! كه خداى دركمين ما و ايشان نشسته .

سپس اين اشعار را خواند :

ماذا تقولون اذ قال النبى لكم * ماذا صنعتم و انتم آخر الامم

باهل بيتى و اولادى و مكرمتى * منهم اسارى و منهم ضرجوا بدم

ماكان ذاك جزائى اذ نصحت لكم * ان تخلفونى بسوء فى ذوى رحمى

انى لاخشى عليكم ان يحل بكم * مثل العذاب الذى اودى على ارم « 1 »

سپس به آنها پشت كرد .

حذيم راوى اين ماجرا را مىگويد : مردم را ديدم كه حيران دستهاى خود را به دهانشان برده بودند . به پيرمردى كه كنارم ايستاده بود نگريستم ، ريشهايش از اشك تر شده بود و دستانش

( 1 ) چه پاسخ خواهيد داد به پيغمبرتان زمانى كه به شما بگويد : اين چه كارى بود كه كرديد ؟ حال آنكه شما آخرين امتها بوديد . با خاندان و فرزندان و عزيزان من كه يا به اسيرى گرفتيدشان و يادر خونشان غلتانديد . پاداش من كه خيرخواه شما بودم چنين نبود كه با خويشانم اين گونه رفتار كنيد . بعد از اين من واقعاً بيم دارم كه همان عذابى كه بر قوم ارم فرود آمد و نابودشان كرد بر شما نيز فرود آيد .