قصص الأنبياء ( تاريخ انبياء ) ( از آدم تا خاتم ) ( فارسى ) — الصفحة ٩٤
فصل سوم گناه آدم ، ترك اولى بود چگونگى پذيرش توبهء آدم كلماتى كه خداوند به آدم القاء نمود چگونگى فرود آمدن آدم از بهشت غم آدم در فراق بهشت
به خدا سوگند آدم و حوا ، تنها شش ساعت در بهشت به سر بردند و هنوز شبى را در بهشت به سحر نرسانده بودند كه به ترك اولى دست يازيدند و عريان در باغ‌هاى عرش رها بودند تا آنكه ندا رسيد : « آيا شما را از آن درخت بازنداشتم » ؛
آدم از كردهء خويش پشيمان گشت و خاضعانه و غرق در حيا و شرمندگى عرض كرد : « ربّنا ظلمنا أنفسنا و اعترفنا بذنوبنا فاغفر لنا » .
خداوند نيز به آن‌دو فرمود : از عرش من فرود آييد ؛ زيرا عرش و بهشت من جايگاه گناهكاران نيست .
امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند : هنگامى كه آدم از درخت ممنوعه خورد فرمان نهى الهى را به ياد آورد و با چهره‌اى پشيمان به سوى درخت بازگشت . درخت سر آدم را در ميان گرفت و به سوى خود كشاند و گفت : آيا پيش از آنكه از من تناول كنى مىخواستى بگريزى ؟ « 1 »
اين حديث نشان مىدهد كه آن درخت كه در آسمان بوده همان درخت جاودان است .
در تفسير امام عسگرى عليه السّلام دربارهء آيهء « وَ لا تَقْرَبا هذِهِ الشَّجَرَةَ » آمده است :
مقصود از درخت ، همان درخت دانش محمد و آل محمد عليهم السّلام است كه خداوند آنان را بر همهء آفريدگانش برترى بخشيده است . آن درخت ويژه حضرت محمد و آل او بود و هيچ‌كس بدون اذن خداوند حق استفاده از آن درخت را نداشت .
اهل بيت پيامبر پس از غذا دادن به مسكين و يتيم و اسير از ميوهء آن درخت خوردند و ميوهء آن درخت چنان بود كه گرسنگى و تشنگى و خستگى و ناتوانى در وجود آنان از ميان مىرفت .
همچنين آن درخت ويژگىاى داشت كه ديگر درختان از آن بىبهره بودند ؛ چرا كه ساير درختان تنها يك نوع ميوه داشتند ولى اين درخت همزمان ميوه‌هاى گوناگونى همچون انگور ، انجير ، عناب ، گندم و ديگر ميوه‌ها
( 1 ) . تفسير عياشى ج 2 ص 10 .