قصص الأنبياء ( تاريخ انبياء ) ( از آدم تا خاتم ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٤
فصل سوم گناه آدم ، ترك اولى بود چگونگى پذيرش توبهء آدم كلماتى كه خداوند به آدم القاء نمود چگونگى فرود آمدن آدم از بهشت غم آدم در فراق بهشت
ندا برخاست كه آنها فرزندان تو و والاترين آفريدگانند و حتى آنان از تو نيز والاترند و اگر آنان نبودند تو و آسمان‌ها و زمين و بهشت و دوزخ را نمى آفريدم . مبادا به آنها حسد ورزى . آدم كه جايگاه فراز آنان را ديد از فريب شيطان و شعله‌هاى حسد بر كنار نماند و سرانجام از آن درخت خورد . حواء نيز حسدورزانه به جايگاه فاطمهء زهرا عليها السّلام نگريست و همچون آدم از آن درخت خورد و خداوند هردو را از بهشت خويش راند و در زمين فرونشاند . « 1 »
نگارنده گويد : دربارهء گياهى كه خداوند آدم را از خوردنش بازداشت اختلاف نظر وجود دارد . بعضى مىگويند كه آن گياه ، خوشه‌اى گندم بوده است و ابن عباس روايتى در تأييد اين مطالب بازگو نموده است و روايات ديگرى نيز در اين‌باره وجود دارد .
برخى نيز آن گياه را تاك انگور و عدّه‌اى ديگر آن را درخت كافور مىدانند .
عدّه‌اى نيز بر اين باورند كه آن گياه ، درخت انجير بوده است و گروهى آن را درخت « علم خير و شرّ » مىدانند . برخى مىگويند كه آن ، « شجرة خلد » بود كه فرشتگان از آن خورده بودند و مقصود از حسد ، همان غبطه خوردن است ؛ زيرا در ادامهء روايت خداوند به آدم فرموده بود : در آرزوى به دست آوردن مقام آن پنج تن نباش ، بنابراين مقصود از « درخت حسد » درختى است كه خوردن آن ، حسدآور است .
امام باقر عليه السّلام مىفرمايد : اگر آدم مرتكب ترك اولى نمىشد هيچ مؤمنى دست به گناه نمىآلود و اگر خداوند توبهء آدم را نمىپذيرفت بىگمان ديگر هيچ گناهكارى بخشيده نمىشد . امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : هنگامى كه آدم به زمين فرود آمد بر گونه او خالى سياه‌رنگ پديد آمد و پس از مدتى آن خال تا سرانگشتان پايش را فراگرفت . آدم با ديدن اين وضعيت اندوهگين شد .
سرانجام جبرئيل فرود آمد و سبب اندوه او را پرسيد . آدم نيز از لكه‌هاى سياه
( 1 ) . عيون اخبار الرضا ج 1 ص 274 .