قصص الأنبياء ( تاريخ انبياء ) ( از آدم تا خاتم ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٤٢
* باب بيست و نهم : پيامبران بىنام و نشان و پيامبر مجوسيان
كردند و تنها كيخسرو ، سيصد پيامبر را كشت .
مجوسيان غسل جنابت نمىكنند و فرزندان‌شان را ختنه نمىكنند كه سنت حضرت ابراهيم است . آنها مردگان خود را غسل نمىدهند و در كفن نمىگذارند بلكه جنازه‌ى آنها را در بيابان‌ها در تابوتى سنگى رها مىكنند .
آنان ازدواج با مادر و دختر و خواهر را روا مىدارند و خانهء خدا را بيت الشيطان مىنامند ؛ ولى عرب‌ها هيچ‌يك از اين كارها را انجام ندادند . « 1 »
پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرموده‌اند : مجوسيان پيامبرى داشتند كه او را كشتند و كتابش را سوزاندند . آن كتاب « جاماسب » نام داشت و آياتش بر روى دوازده تكه پوست گاو نوشته شده بود . « 2 »
امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند : قومى از پيامبرش خواستند كه عمرى جاودانه به آنان عطا كند .
آن پيامبر نيز دعا كرد و مرگ از ميان آنان رخت بربست ؛ پس از چندى جمعيت آن قوم چنان زياد شد كه خانه‌ها گنجايش افراد را نداشت و بزرگ خاندان مىبايست خوراك جمعيت بسيارى را تأمين مىكرد .
مردم چنان در فشار قرار گرفتند كه از پيامبرشان خواستند تا دوباره مرگ به ميان آنان بازگردد . « 3 »
يكى از اصحاب ابن ابى عمير گويد : به امام صادق عليه السّلام عرض كردم : من خوش ندارم كه در مسجدهاى اهل سنت نماز بخوانم .
آن حضرت فرمودند : هيچ مسجدى نيست مگر آنكه شهادتگاه و يا مزار پيامبر و يا يكى از جانشينان آنان است . و يا اينكه در آن مساجد قطره‌اى از خون آنها به زمين ريخته شده است . پس نمازهاى واجب و مستحبى خود را در آنجا به‌جاى آور . « 4 »
( 1 ) . الاحتجاج ص 346 . ( 2 ) . بحار الانوار ج 14 ص 463 و ص 464 . ( 3 ) . بحار الانوار ج 14 ص 463 و ص 464 . ( 4 ) . تا 3 . بحار الانوار ج 14 ص 463 تا ص 464 .