قصص الأنبياء ( تاريخ انبياء ) ( از آدم تا خاتم ) ( فارسى ) — الصفحة ٦١٨

* باب بيست و ششم : يونس و پدرش متى

مفسران دربارهء « و هو مليم » گفته‌اند : يونس سزاوار سرزنش خداوند گرديد ؛ زيرا بىآنكه به فرمان پروردگارش گردن نهد از ميان قومش رفت .

بنابر عقايد شيعه سزاوار ملامت شدن ، گناهى براى پيامبر نيست بلكه تنها ترك اولى است و نبايد ملامت خداوند را به‌معناى عذاب و انتقام خداوند دانست .

امام صادق عليه السّلام روايت نموده‌اند كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود : سزاوار نيست كسى گويد كه پيامبر اسلام از يونس بن متى بهتر است .

نگارنده گويد : شايد مقصود اين روايت آن است كه كسى گمان نكند كه پيامبر اسلام به سبب معراج ، از يونس برتر است ؛ چرا كه تقرب به خداوند در آسمان و زمين و درياها يكسان است ( و قرب به خداوند در شكم ماهى با تقّرب به خداوند در آسمان‌ها يكسان است ) و همانگونه كه پيامبر اسلام شگفتىهاى عالم را در آسمان ديد يونس نيز شگفتىهاى عالم را در اعماق دريا نظاره كرد .

البته اين روايت طولانى است و ما به جهاتى از بازگو نمودن ادامه‌اش صرف نظر مىكنيم .