قصص الأنبياء ( تاريخ انبياء ) ( از آدم تا خاتم ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٣٤
فصل چهارم سليمان و بلقيس پراكنده شدن گوسفندان رحلت سليمان
آنگاه پيش از آنكه سليمان صندوقچه را بگشايد خبر داد كه درون آن ، سنگ مرواريدى ناياب و گرانبهاست و در كنار آن ، خرمهره‌اى سوراخ‌دار قرار دارد . آنگاه سليمان به موريانه‌اى دستور داد كه مويى نازك را از ميان مرواريد عبور دهد .
سپس به كرمى سفيد دستور داد كه نخى باريك را از ميان مرواريد بگذراند .
همچنين سليمان براى بازشناختن غلامان و كنيزان ، دستور داد كه آنان دست و صورت خود را بشويند .
غلامان آب را مستقيم از ظرف بر صورت خود مىريختند و هنگامى كه مىخواستند دست‌هاى خود را بشويند نخست قسمت بيرونى مچ دستشان را مىشستند و هنگامى كه مىخواستند وضو بگيرند آب را از سمت بالاى دست به پايين مىريختند ولى كنيزان نخست آب را درون دستشان مىريختند . و سپس آب را در دست ديگر مىريختند و صورت‌شان را مىشستند و هنگام شستن دست‌هاىشان نخست قسمت داخل مچ دستشان را مىشستند ، اين گونه غلامان از كنيزان بازشناخته شدند .
همچنين ملكهء سبا عصاى پادشاهان « حمير » را براى سليمان فرستاده بود و از او خواسته بود كه سر و انتهاى عصا را مشخص كند ؛ چرا كه آن عصا به گونه‌اى بود كه نوكش از انتها بازشناخته نمىشد .
بلقيس ظرفى را نيز براى سليمان فرستاده و از او خواسته بود كه آن را از آبى پر كند كه نه از زمين باشد و نه از آسمان .
سليمان براى يافتن نوك عصا آن را به هوا پرتاب كرد و آن قسمتى را كه نخست به زمين افتاد نوك عصا دانست . سپس دستور داد كه اسب‌ها را آنقدر دوانيدند كه عرق كردند . آنگاه ظرف را از عرق اسبان پر كرد .
همچنين طبرسى رحمه اللّه گويد : دربارهء اينكه تخت بلقيس چگونه به سرزمين سليمان رسيد اختلاف‌نظر وجود دارد .
برخى گفته‌اند كه باد ، تخت بلقيس را آورد . برخى نيز گفته‌اند كه فرشتگان