قصص الأنبياء ( تاريخ انبياء ) ( از آدم تا خاتم ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٠٧

« داستان اصحاب سبت »

مىدادند خداوند آنان را در پناه خويش از عذاب نجات مىداد ولى خداوند نخواست كه اينان توفيق چنين كارى يابند ؛ چرا كه ( به خاطر گناهانشان ) سرنوشتى ديگر در لوح محفوظ داشتند . « 1 »

امام صادق عليه السّلام در تفسير آيهء « لُعِنَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ بَنِي إِسْرائِيلَ عَلى لِسانِ داوُدَ وَ عِيسَى ابْنِ مَرْيَمَ » « 2 » فرمودند : لعنت داود آن بود كه خدا اهل ايله را به خوك تبديل كند و لعنت عيسى آن بود كه گناهكاران قومش به بوزينه تبديل شوند .

ولى بسيارى از تفسيرها بر خلاف اين روايت است .

قاضى بيضاوى گويد : كسانى كه روز شنبه ماهى مىگرفتند اهل سرزمين « ابله » بصره بودند . داود آنان را نفرين كرد و به خوك و بوزينه تبديل شدند .

اصحاب مائده نيز كسانى بودند كه عيسى آنان را نفرين كرد و به خوك تبديل شدند .

گفته‌اند كه تعداد آنان پنج هزار نفر بود . « 3 »

همچنين بايد گفت كه در كتاب‌هاى تاريخ آمده است : « ابله » جايى در بصره و يك از باغ‌هاى چهارگانه است .

( 1 ) . تفسير امام عسگرى ج 5 ص 106 تا ص 108 . ( 2 ) . سوره مائده / 78 . ( 3 ) . تفسير بيضاوى ج 1 ص 450 .