قصص الأنبياء ( تاريخ انبياء ) ( از آدم تا خاتم ) ( فارسى ) — الصفحة ١٩٧

فصل دوم ولادت ابراهيم عليه السّلام درهم شكستن بت‌ها به دست او پدر ابراهيم رويارويى با فرعون زمان نمرود بن كنعان

امام كاظم عليه السّلام به اسحاق بن عمار فرمودند : در دوزخ آتشى است كه « سقر » نام دارد كه از آغاز آفرينش ، هوايى به آن نرسيده است و دوزخيان از گرماى سوزاننده و بوى بد آن به خداوند پناه مىجويند .

در درون « سقر » كوهى آتشين است كه دوزخيان از گرماى شديد و بوى بدش به خداوند پناه مىبرند . در ميان كوه شكافى وجود دارد كه دوزخيان از گرماى سخت و بوى بدش به خداوند پناه مىبرند . در درون آن شكاف چاهى عميق است كه دوزخيان از گرماى سوزان و بوى بدش به خداوند پناه مىجويند و در درون آن چاه اژدهايى است كه دوزخيان از ناپاكى و زهر كشنده‌اش به خداوند ناله مىكنند . در ميان دندان‌هاى آن اژدها هفت تابوت است كه پنج تابوت براى پيشينيان است و دو تابوت براى امت ما است .

اسحاق از آن حضرت پرسيد : آن تابوت‌ها از آن كيست ؟ امام عليه السّلام فرمود : يكى از تابوت‌ها از آن قابيل است كه برادرش هابيل را كشت و ديگرى از آن نمرود است كه با ابراهيم دربارهء خداوند ستيزه‌گويى كرد .

ديگرى براى فرعون است كه گفت : من پروردگار والاى شما هستم . تابوت چهارم براى يهودا است كه يهوديان را به انحراف كشاند و تابوت پنجم براى « بولس » است كه مسيحيان را به نصرانيت و انحراف كشاند . و اما آن دو نفرى كه براى امت ما هستند همان دو اعرابى ( اولى و دومى ) مىباشند . « 1 »

نگارنده گويد : اين دو نفر به دليل ستمى كه بر اهل بيت پيامبر روا داشتند اعرابى ناميده شدند . « 2 »

امام رضا عليه السّلام در روايتى مىفرمايد : هنگامى كه ابراهيم را در آتش افكندند خداوند را به حق ما اهل بيت سوگند داد و خداوند نيز آتش را بر او سرد و سلامت و خجسته گرداند .

امام رضا عليه السّلام در روايتى ديگر فرموده‌اند : هنگامى كه ابراهيم در آتش افتاد

( 1 ) . خصال شيخ صدوق ص 398 . ( 2 ) . قصص راوندى ص 100 .