قصص الأنبياء ( تاريخ انبياء ) ( از آدم تا خاتم ) ( فارسى ) — الصفحة ١٩٠

فصل دوم ولادت ابراهيم عليه السّلام درهم شكستن بت‌ها به دست او پدر ابراهيم رويارويى با فرعون زمان نمرود بن كنعان

خطرهاى به كمين نشسته در راه را براى او بازگو نمود .

پس از آنكه مادرش از نزد او رفت ابراهيم در تاريكى شب از غار بيرون آمد و به آسمان چشم دوخت . ناگهان ستارهء زهره را ديد و گفت : « هذا رَبِّي » * « 1 » . اما ديرى نگذشت كه ستارهء زهره ناپديد شد و ابراهيم گفت : « لا أُحِبُّ الْآفِلِينَ « 2 » ؛ فروشوندگان را دوست ندارم » .

ابراهيم به مشرق نگاه كرد و ماه را ديد كه نمايان شده است . با خود گفت :

بىگمان اين پروردگار من است ؛ زيرا بزرگتر و زيباتر است . « فَلَمَّا رَأَى الْقَمَرَ بازِغاً قالَ هذا رَبِّي فَلَمَّا أَفَلَ قالَ لَئِنْ لَمْ يَهْدِنِي رَبِّي لَأَكُونَنَّ مِنَ الْقَوْمِ الضَّالِّينَ « 3 » ؛ اگر پروردگارم مرا هدايت نكند بىگمان از گمراهان خواهم بود » .

روز فرارسيد و ابراهيم نگاهش به خورشيد افتاد و گفت : اين بزرگتر و زيباتر است و اين خداى من است . اما هنگامى كه آفتاب غروب كرد او دست از خورشيد نيز برداشت و آن هنگام بود كه خداوند ، ملكوت آسمان‌ها و زمين را در برابر ديدگان ابراهيم نماياند و آنگاه بود كه ابراهيم گفت : « فَلَمَّا رَأَى الشَّمْسَ بازِغَةً قالَ هذا رَبِّي هذا أَكْبَرُ فَلَمَّا أَفَلَتْ قالَ يا قَوْمِ إِنِّي بَرِيءٌ مِمَّا تُشْرِكُونَ . إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ حَنِيفاً وَ ما أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ « 4 » ؛ اى قوم ، من از آنچه با خدا شريك مىگيرند بيزارم . من يكسره روى خويش را به سوى آن‌كس كه آسمان‌ها و زمين را آفريده است كردم در حالى كه حق‌گرا هستم و از مشركان نيستم » .

سپس ابراهيم به ميان خانواده‌اش بازگشت . آزر با ديدن ابراهيم شگفت زده شد و از همسرش پرسيد : چگونه اين كودك توانسته است از دست

( 1 ) . سوره انعام / 76 . ( 2 ) . سوره انعام / 76 . ( 3 ) . سوره انعام / 77 . ( 4 ) . سوره انعام / 78 و 79 .