قصص الأنبياء ( تاريخ انبياء ) ( از آدم تا خاتم ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٩

فصل دوم ولادت ابراهيم عليه السّلام درهم شكستن بت‌ها به دست او پدر ابراهيم رويارويى با فرعون زمان نمرود بن كنعان

فَاسْتَغاثَهُ الَّذِي مِنْ شِيعَتِهِ عَلَى الَّذِي مِنْ عَدُوِّهِ فَوَكَزَهُ مُوسى فَقَضى عَلَيْهِ قالَ هذا مِنْ عَمَلِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ عَدُوٌّ مُضِلٌّ مُبِينٌ . « 1 » « 2 »

شيعه نامى است كه پيروان اهل بيت را به آن نامند و رافضه در حقيقت همان مخالفان شيعه هستند به ناروا اين نام را بر شيعه اطلاق مىكنند . در روايات آمده است كه شيعه نامى است كه مؤمنان قوم موسى بر خويشتن نهاده بودند تا اين گونه فرعون و پيروانش را از خود دور سازند و خداوند اين نام را براى ياران امير مؤمنان على عليه السّلام ذخيره ساخت .

در تفسير قمى آمده است كه امام صادق عليه السّلام فرمود : آزر پدر ابراهيم بود ؛ او يكى از منجّمان دربار نمرود بود .

روزى آزر به نمرود گفت : من براساس حالت‌هاى فلكى ستارگان دريافته‌ام كه به زودى شخصى به دنيا مىآيد و آيين تو را از ميان مىبرد . او در همين سرزمين به دنيا خواهد آمد ولى تا هنگام به دنيا آمدنش اندكى زمان باقى است . نمرود دستور داد تا زنان و مردان از يكديگر جدا گردند ؛ از سويى مادر ابراهيم روزهاى پايانى باردارىاش را سپرى مىكرد و بنا بر رسوم روزگار خويش به غارى رفته بود تا فرزندش را در آنجا به دنيا آورد . او ابراهيم را به دنيا آورد و در پارچه‌اى پيچيد و در غار گذاشت . آنگاه در ورودى غار را با سنگى پوشاند . خداوند از سر انگشتان ابراهيم شير فراوانى را جارى ساخت تا ابراهيم از آن بخورد .

مادر ابراهيم گاه‌گاهى به غار مىرفت و فرزندش را مىديد . از سويى نمرود دستور داده بود و هرپسرى به دنيا امد بىدرنگ او را بكشند . ابراهيم چنان رشد مىكرد كه هرروز به اندازهء يك ماه ديگر كودكان بزرگ مىشد و تا سيزده سالگى در غار زندگى كرد .

روزى ابراهيم از مادرش خواست تا او را به بيرون از غار ببرد ، اما مادرش

( 1 ) . سوره قصص / 15 . ( 2 ) . تفسير قمى ج 2 ص 223 .