قصص الأنبياء ( تاريخ انبياء ) ( از آدم تا خاتم ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٧
فصل دوم ولادت ابراهيم عليه السّلام درهم شكستن بت‌ها به دست او پدر ابراهيم رويارويى با فرعون زمان نمرود بن كنعان
انحراف كشيده شوم مرا به راه راست بازگردانيد و چون به بيراهه رفتم مرا باز داريد . »
اما دربارهء خليفهء سوم عثمان بايد گفت كه چون حكمت او حالتى وخيم داشت ديگر جاى سخنى باقى نمىماند كه بىگمان او بر كار خلافت شايسته نبود . بنابراين كسانى كه با شورش و هياهو در حكومت اسلامى رخنه كردند تا ملك و حكومت را به چنگ آرند . از سوى خداوند داراى چنين مقامى نگشته اند و بنابراين فرمانبردارى مردم از آنان واجب نيست . همانگونه كه شما مىدانيد ابو بكر در دوران خلافتش حكم‌هايى را اجرا كرد كه خليفهء دوم عمر در دوران حكومتش هيچ اعتنايى به آن دستورها ننمود ؛ پس چگونه ممكن است كه دو نفر كه در يك مكتب هستند اين گونه در گفتار و كردار ناهمگون باشند و چگونه مىتوان گفت كه بر مردم واجب است كه از اينان فرمانبردارى كنند ؟ !
مرى نزد امام صادق عليه السّلام آيهء « قُلِ اللَّهُمَّ مالِكَ الْمُلْكِ تُؤْتِي الْمُلْكَ مَنْ تَشاءُ وَ تَنْزِعُ الْمُلْكَ مِمَّنْ تَشاءُ وَ تُعِزُّ مَنْ تَشاءُ وَ تُذِلُّ مَنْ تَشاءُ بِيَدِكَ الْخَيْرُ إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ « 1 » ؛ به هركه خواهى پادشاهى مىدهى و از هركه خواهى پادشاهى مىستانى » را تلاوت نمود و آنگاه پرسيد : آيا حكومت بنى اميه از سوى خداوند بود ؟ امام عليه السّلام پاسخ فرمودند : حكومت براى ما اهل بيت است كه بنىاميه آن را ستمگرانه به چنگ آورد ؛ همانگونه كه شخصى لباس شخصى ديگر را بدزدد و بر تن خويش كند ، آيا تنها به دليل دزديدن لباس ، آن دزد صاحب لباس مىگردد ؟ ! روشن است كه مقصود از « ملك » در آيه ، ولايت و حكومت الهى است نه حكومت دنيوى كه در چنگ فرمانروايان ستم پيشه است ؛ دربارهء آيه « وَ هُوَ الَّذِي يُحْيِي وَ يُمِيتُ » * ميراندن كه ابراهيم در توصيف خدايش گفت به معناى خارج‌كردن روح از بدن انسان زنده است به گونه‌اى
( 1 ) . سوره آل عمران / 26 .