قصص الأنبياء ( تاريخ انبياء ) ( از آدم تا خاتم ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨٦
فصل دوم ولادت ابراهيم عليه السّلام درهم شكستن بت‌ها به دست او پدر ابراهيم رويارويى با فرعون زمان نمرود بن كنعان
در روايت آمده است كه نخستين كسى كه به ستيزه‌گويى و احتجاج دربارهء ذات پروردگار پرداخت نمرود بن كنعان بود .
امام صادق عليه السّلام فرموده‌اند : زمانى نمرود به ستيزه‌گويى و محاجه دربارهء خدا پرداخت كه ابراهيم را به ميان آتش افكند .
كلمهء « ملك » كه در آيهء « أَنْ آتاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ » آمده است همان پادشاهى اعتبارى و دنيوى است كه هرمؤمن و كافرى مىتواند بر آن دست يابد . اما اگر ملك را امر و نهى الهى و ادارهء امور مردم و كشاندن مردم به سوى فرمانبردارى از خدا معنا كنيم اين مقام بر عهدهء خيرخواهان و امانت‌داران امّت است كه نخست ، پيامبران و امامان معصوم عليهم السّلام اين مقام را بر عهده دارند ؛ آنانند كه ضروريات زمان و نيازهاى مردم را به خوبى مىشناسند . « 1 »
نگارنده گويد : در اينجا نيكو است كه گفتگويى را كه با يكى از عالمان سنّى نموده‌ام بازگو كنم .
من در آن گفتگو چنين گفتم : شيطان بر هركار زشتى پافشارى مىكند و از هركار شايسته‌اى باز مىدارد . عالم سنى سخنم را پذيرفت . آنگاه من چنين ادامه دادم كه امام كسى است كه بر خلاف جهت شيطان پيش رود .
عالم سنّى دوباره سخنم را پذيرفت و آنگاه گفتم : زمانى امام مىتواند چنين پيش رود كه بر همهء زواياى اوامر و نواهى خداوند آگاه باشد و اگر چنين نباشد شيطان از ديگران آگاه‌تر خواهد بود و همچنين انسان‌هاى شيطان‌صفت نيز مىتوانند ادعاى امامت مسلمانان را بنمايند . همگان به اجماع پذيرفته‌اند كه خليفه دوم گفته است : « كل الناس افقه منّى حتى المخدّرات فى الحجاب ؛ همهء مردم از من داناتر و دانشمندترند حتى زنان پيچيده در چادر » خليفهء اول ابو بكر نيز گفته است : « إنّ لى شيطانا يعترينى اذا زغت فقوّمونى و اذا ملت فسّددونى ؛ همانا من شيطانى دارم كه مرا با خود مىكشد ؛ پس هرگاه به
( 1 ) . مجمع البيان ج 1 ص 635 .