قصص الأنبياء ( تاريخ انبياء ) ( از آدم تا خاتم ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٥
فصل دوم برانگيخته شدن نوح در ميان قومش داستان طوفان نوح
اگر آيه را اين گونه بخوانيم : « هلك » و هاء را طبق يك قرائت مفتوح بخوانيم و الف را حذف كنيم . « 1 »
امام باقر عليه السّلام مىفرمايد : پيش از نوح قوم باايمانى بر روى زمين مىزيستند .
هنگامى كه آنان از دنيا رفتند مردم بسيار اندوهگين شدند . شيطان از نبود آن قوم باايمان و اندوهگينى مردم استفاده كرد و براساس چهرهء آن قوم با ايمان بت‌هايى ساخت كه مردم به هنگام زمستان آن بت‌ها را به خانهء خود مىبردند و با آنها انس مىگرفتند و اين گونه بسيارى از مردم به دست شيطان ، كفرپيشه و بت‌پرست شدند و سزاوار عذاب خداوند گرديدند . « 2 »
« أزدى » گويد كه امام صادق عليه السّلام دربارهء آيهء « وَ نادى نُوحٌ ابْنَهُ » فرمود :
مقصود از « ابنه » « ابنها » است كه يعنى پسر همسر نوح . و بنا بر لهجهء قوم « طى » است كه به‌جاى ضمير مؤنث ، ضمير مذكر مىآورند . )
امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : هنگام برپا شدن طوفان نوح ، همهء آب‌هاى زمين دعوت نوح را پاسخ گفتند و تنها آب‌هاى تلخ و گوگرددار دعوت نوح را نپذيرفتند . « 3 »
آن حضرت در روايتى ديگر فرموده‌اند : هنگامى كه نوح از كشتى فرود آمد شيطان به ديدار نوح آمد و از اينكه او قومش را نفرين نمود و هلاك ساخت از او سپاس‌گزارى كرد و در پاداش اين كار ، دو ويژگى به نوح آموخت و به او گفت : نخست آنكه از حسد دورى گزين كه همان آفتى است كه مرا به خاك پستى نشاند . دوم آنكه از زياده‌خواهى و فزون‌طلبى بپرهيز كه همان آفتى است كه آدم را از بهشت آواره ساخت . « 4 »
در روايتى ديگر آمده است كه ابليس به نوح گفت : در عوض نفرينى كه بر قومت روا داشتى در سه جا مرا به ياد خواهى آورد : هنگام خشم گرفتن و
( 1 ) . مجمع البيان ج 3 ص 253 . ( 2 ) . تفسير قمى ج 2 ص 387 . ( 3 ) . « خصال » شيخ صدوق ص 52 . ( 4 ) . خصال ص 50 .