قصص الأنبياء ( تاريخ انبياء ) ( از آدم تا خاتم ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٩
فصل چهارم ازدواج آدم و حواء تولد فرزندانشان داستان هابيل و قابيل
« بنى تميم » از تميم به دنيا آمده‌اند و منافاتى ندارد كه مادر اين قوم را نيز در پدر كه تميم است قرار دهيم و تنها به گفتن تميم بسنده كنيم و شايد مقصود از « منها » در آيهء « وَ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها » همان بيان علت اصلى آفرينش باشد .
زراره به نقل از امام صادق عليه السّلام در رد نظر اهل سنت پيرامون ازدواج برادران و خواهران با يكديگر مىگويد : واى بر اينان سخن ايشان نه موافق نظر فقيهان حجاز است و نه مطابق نظر فقيهان عراق .
خداوند دو هزار سال پيش از آفرينش آدم دستور فرمود تا بر لوح محفوظ چنين بنگارند كه ازدواج برادر و خواهر با يكديگر حرام است ؛ و ما چهار كتاب آسمانى تورات و انجيل و زبور و قرآن را خوانده‌ايم و آيات همهء اين كتاب‌هاى آسمانى را خداوند از لوح محفوظ نازل فرموده است ولى هيچ اثرى از حلال بودن ازدواج برادران و خواهران نيافته‌ايم . آن كسانى كه مىگويند پسران و دختران آدم با يكديگر ازدواج كرده‌اند تنها در پى تقويت عقيدهء آتش‌پرستان هستند .
آنگاه امام صادق عليه السّلام دربارهء پيدايش آدم و فرزندان او اين گونه فرمود : حواء هفتاد بار باردار شد و در اين دوران صد و چهل پسر و دختر را به دنيا آورد تا اينكه هابيل به دست برادرش قابيل كشته شد .
آدم چنان در فراق هابيل بىتاب شد كه تصميم گرفت پنجاه سال از نزديكى با حواء دورى گزيند . پس از آن روزگار دراز ، خداوند به سبب آنكه ازدواج برادر و خواهر را با همديگر حرام نموده بود عطيه‌اى بهشتى به آدم و حواء ارزانى فرمود و عصر پنج‌شنبه حوريه‌اى سياه چشم به نام « نزله » از بهشت فرود آمد و به فرمان خداوند با « شيث » كه فرزند آدم عليه السّلام بود ازدواج نمود .
فرداى آن روز حوريه‌اى ديگر به نام « منزله » از بهشت فرود آمد و با فرزند ديگر آدم كه « يافث » نام داشت ازدواج نمود . خداوند به شيث و همسرش پسرى ارزانى فرمود و به يافث و همسرش دخترى عنايت نمود . آنگاه آن دختر