همسران رحمت شده و همسران نفرين شده ( فارسى ) — الصفحة ٢٨٤
زنى كه مقدارى از مهريهاش را براى علاج بيمارى همسرش به او مىدهد
زنى كه مقدارى از مهريهاش را براى علاج بيمارى همسرش به او مىدهد
زنى كه مقدارى از مهريهاش را براى علاج بيمارى همسرش به او مىدهد
624 - مردى بنزد اميرالمؤمنين عليه السلام آمده و از بيمارى خود به آنحضرت شكايت نمود .
حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام به او فرمود : آيا همسر دارى ؟
آن مرد گفت : آرى .
اميرالمؤمنين عليه السلام به او فرمود : از همسر خود خواهش كن تا مقدارى از مهريهاش را - با طيب خاطر - به تو ببخشد .
تو با آن پول مقدارى عسل خريدارى كرده و آن عسل را با آب باران مخلوط نموده .
سپس آن را بنوش .
زيرا خداوند - در قرآن - آب باران را به بركت ياد نموده است .
و عسل را به دارا بودن شفاء ذكر كرده است .
و مهريهء همسر را - چنانچه با رضايت و طيب خاطر به شوهر خود هديه نمايد - به امر گوارائى توصيف نموده است .
و هنگاميكه بركت و شفاء و گوارائى در يك جا جمع شود . تندرستى را در پى خواهد داشت - ان شاء اللَّه - .
و پس از آنكه اين مرد به توصيهء اميرالمؤمنين عليه السلام عمل نمود . شفاء يافته و تندرستى خود را بازيافت « 1 » .
( 1 ) - عن أبي عبداللَّه عليه السلام عن أبيه عليه السلام قال : جاء رجل إلى أميرالمؤمنين عليه السلام . فقال : - يا أميرالمؤمنين - بي وجع في بطنى . فقال له أميرالمؤمنين عليه السلام : أ لك زوجة ؟ قال : نعم . قال عليه السلام : استوهب منها شيئاً - طيّبة به نفسها - من مالها . ثمّ اشتر به عسلًا . ثمّ اسكب عليه من ماء السماء . ثمّ اشربه . فإنّي أسمع اللَّه عزّ وجلّ يقول في كتابه : وَنَزَّلْنَا مِنَ السَّماءِ مَاءً مُبَارَكاً . و قال عزّ وجلّ : يَخْرُجُ مِن بُطُونِهَا شَرَابٌ مُخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ . و قال عزّ وجلّ : فَإِن طِبْنَ لَكُمْ عَن شَيْءٍ مِنْهُ نَفْساً فَكُلُوهُ هَنِيئاً مَرِيئاً . فإذا اجتمعت . البركة . و الشفاء . و الهنيء و المريء . شفيت - إن شاء اللَّه - . قال عليه السلام : ففعل ذلك . فشفي ( تفسير العيّاشي ج 1 ص 265 ) . ( راجع : مكارم الأخلاق ج 2 ص 274 و مجمع البيان ج 3 ص ) . دقت قال أميرالمؤمنين عليه السلام : أيعجز أحدكم - إذا مرض - أن يسأل إمرأته . فتهب له من مهرها درهماً . فيشتري به عسلًا . فيشربه بماء السماء . فإنّ اللَّه عزّ وجلّ يقول في المهر : فَإِن طِبْنَ لَكُمْ عَن شَيْءٍ مِنْهُ نَفْساً فَكُلُوهُ هَنِيئاً مَرِيئاً . و يقول في العسل : فِيهِ شِفَاءٌ لِلنَّاسِ . و يقول في ماء السماء : وَنَزَّلْنَا مِنَ السَّماءِ مَاءً مُبَارَكاً ( دعائم الإسلام ج 2 ص 148 ) .