مبادى و اصطلاحات اصول فقه ( فارسى ) — الصفحة ٣١

أ :

همزه

همزه

أ :

أ :

همزه از حروف معانى است و داراى معانى متعددى است كه مهم‌ترين آن‌ها عبارتند از :

1 - استفهام تصديقى و مراد از آن حكم بر ثبوت يا انتفاى چيزى است مانند :

أموجود زيد ؟ كه پاسخ حكم را يا تصديق و يا نفى مىكند .

2 - استفهام تصورى ، كه مراد درخواست تحصيل تصور چيزى است مانند : أوصل زيد أم عمرو ؟

3 - تقرير كه اكثرا همراه نفى است ( انشراح / 1 ) .

4 - إستبطاء : ( حديد / 16 )

5 - تعجب : ( فرقان / 45 ) .

6 - امر : ( آل عمران / 20 ) .

7 - تسويه : ( بقره / 6 ) .

8 - تهكم : ( هود / 87 ) .

9 - انكار توبيخى ( بقره / 44 ) .

10 - انكار ابطالى ( نجم / 21 و 22 ) .

آحاد : در لغت جمع أحد و به معناى يكى است و اولين عدد است .

در اصطلاح خبرى است كه يك يا دو نفر و يا بيشتر آن را روايت كرده باشند و اگر كمتر از مشهور و متواتر باشد ، عدد آن اهميت ندارد .

آمدى گفته است : خبر واحد آن است كه به حد تواتر نرسيده باشد و بر دو قسم است يا در اصل مفيد ظن نيست و تمام احتمالات در آن يكسان است يا مفيد ظن است و اگر گروهى كه آن را روايت مىكنند ، بيشتر از سه يا چهار نفر باشند ، مستفيض و مشهور ناميده مىشود ، هرچند امام غزالى معتقد است خبر واحد خبرى است كه به حد تواتر نرسيده باشد ، هرچند راويان آن پنج يا شش نفر باشند .