منع تدوين الحديث ( منع تدوين حديث ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٢٩

امام محمّد باقر عليه السلام

ابو جعفر عليه السلام فرمود : والله ، اين را على به دست خود نوشت و رسول خدا آن را املا كرد « 1 » .

در كتاب اصول كافي از ابو بصير روايت شده كه گفت : از امام باقر عليه السلام پرسيدم : آيا شهادتِ زنازاده جايز است ؟ فرمود : نه . گفتم : حكم بن عُتَيْبَه مىپندارد كه جايز است ! فرمود :

خدايا ، او را ميامرز ! [ گويا ] خداى متعال براى حَكَم نفرموده وَ إِنَّهُ لَذِكْرٌ لَكَ وَ لِقَوْمِكَ . . . « 2 » ) ( اين قرآن ذكرى براى توست و براى قومت ) .

حَكَم به هر چپ و راستى مىخواهد برود . به خدا سوگند ، علمِ دين را نمىتوان ستاند مگر از خاندانى كه جبرئيل بر آنها فرود آمد « 3 » .

محمّد بن مسلم از امام باقر عليه السلام روايت مىكند كه فرمود :

نزد هيچ كدام از مردمان حق و صوابى نيست مگر اينكه از ما خاندان گرفته‌اند ، و هيچ كس به حق و عدل قضاوت نمىكند مگر اينكه كليد و در و آغاز و سببِ آن اميرالمؤمنين على عليه السلام است ؛ هرگاه امور بر آنها مشتبه شود و به خطا روند ، خطا از خود آنهاست و اگر سخن درست بر زبان آورند ، از امام على عليه السلام است « 4 » .

افزون بر اين ، نزد امام محمّد باقر عليه السلام كتاب‌هاى زياد ديگرى وجود داشت كه آنها را از آبا و اجدادش و از صحابه خالص پيامبر صلى الله عليه و آله ستاند ؛ چنان كه علمِ فراوانى را - كه ارث بُرده بود - املا كرد و كتاب‌هايى از زبانِ آن حضرت تدوين شد .

محمّد عجاج خطيب مىنويسد :

( 1 ) . بصائر الدرجات : 185 ، حديث 14 . ( 2 ) . زخرف / 44 . ( 3 ) . اصول كافى 1 : 400 ، حديث 5 ؛ بصائر الدرجات : 29 ، حديث 3 . ( 4 ) . المحاسن : 146 ، حديث 53 ؛ امالى مفيد : 96 ، مجلس 11 ، حديث 6 .