منع تدوين الحديث ( منع تدوين حديث ) ( فارسى ) — الصفحة ٥٩٣

1 . خلفا و تدوين حديث

رسول الله » ( رسول خدا فرمود ) مقصود على بن ابى طالب است جز اينكه شرايط زمانى به گونه‌اى است كه نمىتوانم نام على را بر زبان آورم « 1 » .

از شَعْبى نقل شده است كه گفت :

با آل ابى طالب چه كنيم ؟ ! اگر آنان را دوست بداريم كشته مىشويم ، و اگر دشمن بداريم به دوزخ درمىآييم « 2 » .

شيخ ابو جعفر اسكافى مىگويد :

معاويه گروهى از صحابه و تابعين را گماشت تا اخبار قبيحى را درباره على روايت كنند كه دربردارنده طعن و نفرت از على باشد ، و كارمُزد شايان توجّهى براى آن تعيين كرد كه هركسى را به رغبت وامىداشت .

كسانى چون ابو هُرَيره ، عمرو بن عاص ، مُغِيرة بن شعبه ( و از تابعين ، عُرْوَة بن زبير ) اخبارى كه معاويه را خشنود مىساخت برايش جعل كردند « 3 » .

ابن عَرَفَه - معروف به نَفْطَوَيْه - مىگويد :

بيشترين احاديث دروغين در فضائل صحابه ، در روزگار بنى اميّه پديد آمد . مردم براى تقرّب به آنان حديث مىساختند : چراكه گمان مىكردند آنان با اين كار بنىهاشم را خوار و زبون مىسازند « 4 » .

آرى ، اين موضع‌گيرىها بود كه امام باقر عليه السلام را برانگيخت تا به صراحت بر زبان آورد كه :

بَليّةُ النّاسِ علينا عظيمة ؛ إن دَعَوْناهم لَمْ يَسْتَجيبوا لنا ، وإن تَرَكْناهم لَم‌ْيَهْتَدُوا بغيرنا « 5 » ؛

( 1 ) . تهذيب الكمال 6 : 124 ؛ تدريب الراوى 1 : 204 . ( 2 ) . عيون الأخبار ( ابن قتيبه ) 2 : 112 ؛ الإمام جعفر الصادق : 107 . ( 3 ) . شرح نهج البلاغه 4 : 63 . ( 4 ) . النصائح الكافيه : 89 ؛ شرح نهج البلاغه 11 : 46 ؛ فجر الإسلام : 213 . ( 5 ) . ارشاد مفيد 2 : 168 ؛ مناقب ابن شهر آشوب 4 : 206 ؛ اعلام الورى 1 : 508 .