منع تدوين الحديث ( منع تدوين حديث ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٥٧

كتاب خدا ما را بس !

برهانِ ساختگى بودن اين خبر و بطلان آن ، اين است كه : باطل و ممتنع مىباشد كه رسول خدا بگويد :

« اگر در كتاب خدا و سنّت پيامبرش ، حكمى را نيافتيد » !

در حالى كه مىشنود سخن پروردگار را كه مىفرمايد :

وَ اتَّبِعُوا أَحْسَنَ ما أُنْزِلَ إِلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ « 1 » ؛

نيكوترين چيزها را كه از پروردگارتان سوى شما نازل شده ، پيروى كنيد .

الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ « 2 » ؛

امروز دينتان را براى شما كامل كردم .

وَ مَنْ يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ « 3 » ؛

هركه از حدود خدا تجاوز كند ، به خويش ستم كرده است .

با اينكه از پيامبر صلى الله عليه و آله تحريم « رأى گرايى » در دين ، ثابت است « 4 » .

واكاوى چنين قضايايى در شريعت ، اين امكان را براى پژوهش‌گر فراهم مىآورد كه از افُق وسيع‌تر و از زاويه علمى شايسته‌تر در امور شريعت بنگرد ، با تأكيد بر اينكه مىبايست در اين عرصه به دور از عواطف و احساسات نگريست و آزاد انديش بود و نصوص را به همراه شرائط آنها وارسى نمود و گرايش‌ها و عواطف را در آن دخيل نداد .

بارى ، بايد ديد آيا شايسته مىنمايد در حالى كه پيامبر - خود - در ميان امّت است ، قول به رأى را اجازه دهد ؟ يا اينكه مقصود آن حضرت ، عمل طبق نصوص صحيح كتاب و سنّت است ( كه نزد اصحاب موجودند ) نه اجتهاد بر وفق ظن و تخمين !

( 1 ) . زمر / 55 . ( 2 ) . مائده / 3 . ( 3 ) . طلاق / 1 . ( 4 ) . الإحكام فى اصول الأحكام 6 : 208 ، باب 35 .