منع تدوين الحديث ( منع تدوين حديث ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣٩

صحابه و اخذ حديث از پيامبر صلى الله عليه و آله

* در حديث ديگرى آمده است :

عمر شنيد مردى آيه . . . وَ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ . . . « 1 » را با « واو » مىخواند [ عمر آن را بى واو مىخواند ] پرسيد : چه كسى اين را برايت قرائت كرد ؟

گفت : ابَى .

ابَى را خواست ، او گفت : رسول خدا برايم آن را اين گونه خواند در حالى كه تو در بقيع برگ درختِ سَلَم ( براى دباغى پوست ) مىفروختى !

عمر گفت : راست گفتى ! اگر خواهى گويم : شاهديم ( بر اين سخن ) « 2 » .

ج ابو ادريس خَوْلانى از ابَى بن كعب روايت مىكند كه وى چنين قرائت مىكرد :

إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجاهِلِيَّةِ ولو حميتم كما حموا لفسد المسجد الحرام فَأَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلى رَسُولِهِ . . . « 3 » ) ؛ آن گاه كه كافران در دل عِرق جاهليّت داشتند ، و شما اگر مانند آنان عصبيّت بورزيد مسجد الحرام تباه مىشود ، پس خدا سكينه‌اش را بر رسولش فرود آورد .

اين ماجرا به عمر رسيد ، بر او گران آمد ، كسى را در پى ابى فرستاد و در حالى كه وى ناقه‌اش را روغن [ درمانِ ] گرى مىماليد ، بر او درآمد . پس گروهى از اصحاب را - كه در ميانشان زيد بن ثابت بود فراخواند و گفت : كدام يك از شما سوره فتح را مىخواند ؟

زيد با همين قرائت امروزين آن را خواند .

عمر بر ابَى درشتى كرد . ابى گفت : سخن بگويم ؟ گفت : بگوى . گفت : مىدانى كه بر پيامبر درمىآمدم و برايم قرائت مىكرد در حالى كه شما [ پشت ] دربِ خانه بوديد ! اگر دوست دارى بر همين قرائتم براى مردم قرآن را مىخوانم و گرنه تا زنده‌ام حرفى از آن را بر زبان نمىآورم !

( 1 ) . توبه / 100 . ( 2 ) . نگاه كنيد به : تفسير قرطبى 18 : 102 ؛ الدرّ المنثور 4 : 269 . ( 3 ) . فتح : 26 .