مبادى و اصطلاحات علم فقه ( فارسى ) — الصفحة ٦٣

فقيهان نامدار شافعيه

واگذار مىكنيم هرچند كتابهايى كه تحت‌عنوان طبقات الشافعيه نوشته شده و از غنىترين و كامل‌ترين كتابهاى مربوطه هستند اما در اين مختصر ذكر نام اين بزرگان نخستين گام براى تشويق به شناخت جوانب مختلف زندگى علمى آنان است .

أبو أميه طرسوسى ، محمد بن ابراهيم ( م . 273 ه . ق ) .

أبو اسحاق مروزى .

أبو اسحاق اسفرائينى ، ابراهيم بن محمد بن ابراهيم بن مهران ( م . 418 ه . ق ) .

ابو اسحاق شيرازى ، ابراهيم بن على بن يوسف بن عبد اللّه شيرازى ( م . 472 ه . ق ) .

أبو اسحاق مروزى ، ابراهيم بن احمد مروزى ، شيخ مذهب كه طريقه خراسانيان و عراقيان به او منته مىشود ( م . 340 ه . ق ) .

أبو الحسن ماوردى ، على بن محمد بن حبيب ، صاحب الحاوى ( م . 450 ه . ق ) .

أبو الحسن ماسرجسى ، محمد بن على بن سهل بن مفلح ، ( م . 384 ه . ق ) .

أبو الحسين بن القطان ، احمد بن القطان البغدادى ( م . 395 ه . ق ) .

أبو الربيع الايلاقى ، طاهر بن محمد بن عبد اللّه ( م . 465 ه . ق ) .

أبو الطيب الصعلوكى ، سهل بن محمد بن سليمان العجلى ( م . 387 ه ) .

أبو الطيب الطبرى ، قاضى طاهر بن عبد اللّه بن طاهر ( م . 450 ه ) .

أبو العباس ابن سريج ، احمد بن عمر بن سريج البغدادى مكنى به ابو العباس و ملقب به بازأشهب در بغداد به دنيا آمد و از فقها و متكلمان بزرگ شافعى و در عصر خود رئيس شافعيه بوده است . منصب قضاوت را در شيراز برعهده داشت و به يارى مذهب شافعى شتافت و آن را در اكثر نقاط ترويج داد . درباره او گفته‌اند : خداوند در قرن اول عمر بن عبد العزيز