مبادى و اصطلاحات علم فقه ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٤
منى :
حجر الاسود در آن است و مدعى و متعوّذ نيز ناميده مىشود چون التزام دعا و پناه بردن را دارد .
ملك :
ملك :
رابطه شرعى بين انسان و مالى كه او در تصرف در آن آزاد و مانع از تصرف ديگرى در آن مىشود .
اقسام ملك : ملك از حيث مالك سه قسمند :
1 - مالكيت عمومى 2 - مالكيت جمعى 3 - مالكيت خصوصى .
از حيث تماميت بر دو قسم است :
كامل و ناقص .
ملكيت تام :
ملكيت تام :
بر مالك بودن مال و منفعت آن هردو اطلاق مىشود .
ملكيت ناقص :
ملكيت ناقص :
تنها مالك منفعت است نه عين مال .
1 - مكروه تحريمى :
1 - مكروه تحريمى :
شارع ترك آن را از مكلف خواسته است اما به شدت ترك حرام نيست مانند اداى نماز سنت در هنگام طلوع خورشيد .
2 - مكروه تنزيهى :
2 - مكروه تنزيهى :
شارع ترك آن را خواسته است ولى نه به‌طور قطع و جزم مانند روزهء روز عرفه براى حاجيان .
از حيث استقرار دو قسم است :
مستقر و غيرمستقر .
از حيث تمييز : متميزه و شائعه .
مماكسه :
مماكسه :
درخواست كاهش قيمت از فروشنده .
مموّه :
مموّه :
چيزى كه ظاهر و باطنش يكى نيست ، ظاهرسازى ، روكش فلزات ، روكش‌كردن ظرف با ماده ديگرى كه ماده اصلى را بپوشاند .
مميّز :
مميّز :
كسى كه خطاب را مىفهمد و جواب مىدهد و سود و زيان را تشخيص مىدهد و اكثرا سن هفت سالگى است .
مناسخه :
مناسخه :
در ميراث آن است كه وارثين يكى پس از ديگرى بميرند و ارث تقسيم نشده باشد . چون مسأله أولى به وسيله دومى نسخ شده است .
مناضله :
مناضله :
مسابقه تيراندازى با شرطهاى مشخصى كه به شخص برنده جايزه‌اى تعلق مىگيرد .
منى :
منى :
مكانى نزديك مكه و جزء