مردان رحمت شده و مردان نفرين شده ( فارسى ) — الصفحة ١٤٦
آثار سوء و عواقب شوم در دنيا
234 - جعفى مىگويد : مردى با امام صادق عليه السلام بسيار دوست و رفيق بود . به گونه‌اى كه هميشه همراه آن حضرت عليه السلام راه مىرفت .
روزى آن مرد - به همراه غلام خود - امام صادق عليه السلام را در بازار كفّاشها همراهى مىكرد .
و آن غلام پشت سر آن مرد راه مىرفت .
پس از آنكه مدتى راه رفتند . آن مرد متوجّه شد كه غلام او پشت سرش راه نمىرود .
و به جائى رفته است .
و هنگامى كه آن غلام به نزد آن مرد بازگشت . او با تندى به غلام گفت :
- اى فرزند مادر بدكاره - كجا رفته بودى ؟
هنگامى كه آن مرد اين جمله را بر زبان جارى كرده و با غلام خود اين گونه سخن گفت . امام صادق عليه السلام بسيار ناراحت شدند .
و از فرط ناراحتى با دست مبارك بر پيشانى خود زدند .
سپس آن حضرت عليه السلام با لحن سرزنش‌آميزى به آن مرد فرمود : به مادر اين غلام تهمت مىزنى و به او نسبت ناروا مىدهى ؟
من تا امروز فكر مىكردم كه تو انسان باتقوا و پرهيزگارى هستى .
امّا امروز - با اين كار - فهميدم كه تو اهل تقوا و پرهيزگارى نيستى .
آن مرد براى توجيه اين عمل ناپسند خود به امام صادق عليه السلام گفت :
مادر اين غلام مسلمان نيست .
در اين هنگام امام صادق عليه السلام به تندى به آن مرد فرمود : از من دور شو .
مگر نمىدانى كه براى هر قوم و جماعتى ازدواج و پيمان زناشوئى وجود دارد - كه با انجام دادن آن - خود را از زنا و عمل نامشروع منزّه و پاك مىگردانند ؟ !