مردان رحمت شده و مردان نفرين شده ( فارسى ) — الصفحة ١١٥

مردى كه در هنگام فرا رسيدن وقت نماز . از تجارت خود دست كشيده و به خواندن نماز مشغول مىگردد

سرگرم نشدن به تجارت در هنگام فرا رسيدن وقت نماز

سرگرم نشدن به تجارت در هنگام فرا رسيدن وقت نماز

مردى كه در هنگام فرا رسيدن وقت نماز . از تجارت خود دست كشيده و به خواندن نماز مشغول مىگردد

مردى كه در هنگام فرا رسيدن وقت نماز . از تجارت خود دست كشيده و به خواندن نماز مشغول مىگردد

187 - رِجَالٌ لَّا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ « 37 » ( النور ) .

در اين آيهء مباركه از مردانى ستايش مىشود كه تجارت - و خريد و فروش - آنها را از ياد خدا و برپا داشتن نماز باز نمىداد .

188 - امام صادق عليه السلام در بارهء مردانى كه در اين آيه از آنها ستايش شده است فرمود :

اين مردان . مشغول تجارت بودند . امّا هنگام فرا رسيدن وقت نماز . دست از تجارت خود كشيده و به سوى اداى نماز مىشتافتند .

و اجر و ثواب آنها بيشتر از كسانى است كه مشغول به كار و تجارت نبوده‌اند « 1 » . « 2 »

( 1 ) - عن روح بن عبدالرحيم عن أبي عبداللَّه عليه السلام في قول اللَّه عزّ وجلّ : رِجَالٌ لَّا تُلْهِيهِمْ تِجَارَةٌ وَلَا بَيْعٌ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَإِقَامِ الصَّلَاةِ قال عليه السلام : كانوا أصحاب تجارة . فإذا حضرت الصلاة . تركوا التجارة . و إنطلقوا إلى الصلاة . و هم أعظم أجراً ممّن لم يتّجر ( من لا يحضره الفقيه ج 3 ص 119 ) . ( راجع : مجمع البيان ج 7 ص 228 و الكافي ج 5 ص 75 و تهذيب الأحكام ج 6 ص 374 ) . قال عليه السلام : هم التّجار الّذين لا تلهيهم تجارة و لا بيع عن ذكر اللَّه عزّ و جلّ . إذا دخل مواقيت الصلاة . أدّوا إلى اللَّه حقّه فيها ( الكافي ج 5 ص 154 ) . ( 2 ) لازم به يادآورى است كه اين مدح و ثنا و ستايش اختصاصى به افراد تاجرى - كه در هنگام فرا رسيدن وقت نماز دست از تجارت كشيده و به انجام فريضهء نماز مىپردازند - ندارد . بلكه صاحبان مشاغل ديگر - اگر چنين كنند - آن مدح و ثنا و ستايش نيز شامل آنها خواهد گشت . و لازم به ذكر است : با اينكه خواندن نماز - در اول وقت - فضيلت بسيار داشته و در مورد آن تأكيد فراوان شده است . اما انجام آن محدود و منحصر به اول وقت نمىباشد . زيرا ممكن است افرادى - به علل موجّه و جهات مختلف - از خواندن نماز در اول معذور باشند .